Təmruzun əlini tutdu.Onlara baxdıqda da Riyad ağlımdan çıxmırdı.Çıxmırdı bu adam ağlımdan..Çıxmırdı.Hər şeydə o var idi.Kaş Təmruz buranın əvvələr Riyada aid olduğunu deməzdi.Yenə hüznə qapılmışdım,Təmruza xatir gülümsəyirdim..Söhbətlər edilə-edilə artıq sifarişlərimiz gəlmişdi.Bəlkə Riyadın hazırladığı Ratatuyun dadı gələr deyə mən yenə də Ratatuy sifariş vermişdim.
O:Sifarişləriniz.
Lara ilə Təmruz artıq toy günlərindən danışırdılar.Mən də arada gülümsəyir və söhbətə qısa rəy bildirirdim.Ratatuydan həyəcanla bir çəngəl alaraq çeynədim.Deyəsən,yenə hər şey susmuşdu.Dodaqlarım büzüldü və güclə də olsa yeməyi uddum.Əllərim əsirdi.Özümə etiraf etməkdən qorxsam da bu həmin dad idi.Eyni tərz..Yalnız Riyad Ratatuya nanə əlavə edirdi.Hətta mən belə hazırlayanda istifadə etmirdim ki,bu Riyadın reseptidir.Özümdən asılı olmadan ayağa qalxıb heç bir söz demədən həyəcala mətbəxə doğru addımladım.Əslində bura giriş qadağan idi,lakin mən başı qarışmış aşpazların içinə girərək bir müddət baxışlarımla Riyadı axtardım.Tanış üz yox idi..Hüznlə geri qayıdacaqdım ki,kimsə bağırdı.
A:Riyad,lənətə gələsən,Ratatuya nanəni sən qatmısan?!Axmaq sifariş geri qayıdıb.
Aşpazın çəkdiyi ad ürəyimi yerindən çıxaracaqdı..Gözlərimdən yaş süzülməyə başlamışdı.Təmruz təngnəfəs halda mənə çataraq qolumdan tutdu.
T:Burda nə işin var?
J:Təmruz,yalvarıram çıx bayırda gözlə məni..
Təmruz sual vermək istəsə də ağladığımı görüb mətbəxi tərk etdi.Yenidən bütün diqqətimi ərzaq otağına yönəltdim.Sonra bu qədər müddət ərzində məni tək qoyan adamın məndən heç bir metr də aralı olmadığı həqiqəti beynimdə fırlandı və bütün cəsarətimi toplayıb ora girdim.Kimsə arxasını çevirib kartof soyurdu.Yox bu Riyad ola bilməzdi..Üst-başı çirk,saqqalı belə kənardan görünürdü.
J:Riyad..
Sadəcə bunu fısıldaya bilmişdim.Naməlum adam işinə əl saxlayaraq sıçrayaraq geri çəkildi.Bu o idi..Bayaqdan saxladığım hıçqırıqı azad buraxaraq qapını örtüb yerə çökdüm.Riyad dəhşət dolu gözləriylə mənə baxırdı.Əlindəki hər şeyi yerə