n məndən?
Atəş:- Şirin xanımın son sözlərini.
- Anlamadım?
- Şirin xanımın yatağının altından bir kağız tapılıb bir az əvvəl. İstəyirsən oxuyum:
"Leyli və Məcnunu biz də yaşadıq. Ancaq Məcnun təcavüzçü oldu,Leyli isə zavallı,əlacsız,köməksiz birisi. Sadəcə Məcnun bilir Leylinin nə çəkdiyini və son sözlərini." Bunu bizim qız toydan bir gecə əvvəl yazıb,ayın tarixini də qoyub.
- Yəni?
- Yəni sən onun son sözlərini bilirsən. Burada Məcnun sənsən,Leyli odur. Sözləri nə idi onu de.
- Mənə son olaraq demişdi ki...
- Nə demişdi?

25 oktyabr. Toydan bir gün əvvəl
L_M:- Xoşum gəlir,səninlə bu işi görməkdən.
Şirin:- Mənsə nifrət edirəm.
- Yaxşı da,sənin də xoşun gəlir,bilirəm.
- İndi istədiyini et,sadəcə danışma,sabahdan etibarən isə heç kim mənə heç nə edə bilməyəcək. Heç kim! Mənim kitabım bağlanıb artıq!...

İndiki vaxt.
L_M:- Son sözləri bu oldu. Atəş:- Mənim kitabım bağlandı? Sabahdan etibarən heç kim mənə heç nə edə bilməyəcək?
- Elə dedi.
Atəş otaqdan çıxıb Aytacla Hüseynin yanına gəlir.
Aytac:- Sən də mənim düşündüyümü düşünürsən?
Atəş:- Səncə düşünməmək mümkündür?
Hüseyn:- Deməli bizim Şirin öləcəyini bilirdi.
Aytac:- Hətta bunu bilə-bilə toya gəlib.
Atəş birdən qışqırdı:
- Zəhər! Zəhər onun əlində idi!..

Polislər Damlanın evinə çatdılar.
Atəş:- Damla xanım,tez mənə Şirin xanımın günlüyünü adətən harada gizlətdiyini deyin.
Damla:- Çox vaxt şkafında olurdu. Bəzən də kitablarının arasına qoyurdu.
- Mənə bütün kitabları lazımdır. Nə qədər kitab var hamısı.
- Çoxu məlum mövzudadır,bilirsiniz.
- Gətirin Damla xanım,bütün kitabları gətirin!
Bütün kitabların hər səhifəsinə ayrı-ayrı baxırlar. Birdən Aytac sevinclə:
- Tapdım!
Hamı yanına qaçır. Atəş kitabın son səhifəsinin ən sonuncu səhifəsində Şirinin əlyazmasını oxuyur: "Bu mənim oxuduğum son kitabdır. Bu kitabla birlikdə mənim də kitabım bağlandı. Zəhər ilə həyatıma son qoyacam. Hafiz də bilmir ki,mən onun sirrini bilirəm. Heç kim ölməsin,mən ölsəm heç kim qatil olmaz.