qaldırıb qaçmaq istədyim tərəfə divara dayadı,digər əli ilə saçlarımı oxşamağa başladı.Barmaqlarını üzümdə gəzdirdikcə özümü tamam itirir,anın sehrinə qapılırdım.
-Məni özündən məhrum etmə.
Azərin qulağıma pıçıldadığı sözlər məni məndən alırdı.Yanağıma qondurduğu öpüşlərlə sanki məni tamam fərqli,tanımadığım aləmə aparırdı.Ona qarşı çıxmağa gücüm çatmır,tam tərsi qarşılıq verirdim.Toxunuşları o qədər incəidi ki,özümü yuxuda sanırdım.
Telefonun çalması sanki bütün sehiri yox etmişdi.Azər qəzəbli halda telefona baxarkən mən fürsətdən istifadə edib otağıma qaçdım.Qapıya söykənib dərin dərin nəfəs alaraq ürək ritmimi normallaşdırmağa çalışırdım.Biraz əvvəl az qalsın Azərə təslim olurdum amma bunun üçün hələ tez idi.Özümü ələ alaraq otaqdan çıxıb mətbəxə keçdim.Azərin otağından yüksəs tonda səslər gəlirdi bəlli idi ki,əsəbləşmişdi.Süfrəni qurub gözləməyə başladım.Yaşadıqlarım bir an olsun ağlımdan çıxmır,üzümdə gülümsəmə yaradırdı.Azərin arxadan belimi qucaqlayıb boynuna öpüş qondurması ilə,eyni həyəcan bürümüşdü məni.
-Bu gün əməlyatım olmasa idi getməzdim.
Onun sozlərinə gülümsəyib masaya keçdim.
-Elə şey olar? Hipokrat inciyər səndən.
Ətrafa Azərin qəh qəhələri yayıldı.
-Vay vay mənim arvadım zarafat etməyidə bacarırmış demək.
Onun dilindən məni,mənimsəyib özününküləşdird
iyinə dair cümlələr eşitmək mənə tərif olunmaz bir sevinc bəxş edirdi. "Arvadım" demək bəlkə də kobud səslənirdi amma sevdiyim adamın dilindən eşitdiyim bu soz şirin bir musiqiyə bənzəyirdi.
Deyə gülə səhər yeməyindən sonra Azəri işə yola salıb ev işələrinə başladım.Gün boyu əlim işlə məşqul olsada beynim yaşadıqlarımızda idi,axşam eləcə də səhər yaşananlar.Azərin anasını itirməsinə üzülürdüm,o qadın mənim sevdiyim adamın anası idi amma məni ən çox incidən Azərin pərişan halı idi.Yaxşı ki,səhər pərişanlığından əsər əlamət qalmamışdı.Deyirlər ki "sevdiyi adam nə qədər güclüdürsə,qadında özünü o qədər güclü hesab edərmiş" tamamı ilə doğrudu.Azəri üzgün gördüyüm zamanlarda sanki mənimdə