"Babam 75 yaşında öldü. Xərçəngdən. Ölümünə bir ay qalmış artıq yemək yeyə bilmirdi. Son on beş günü isə içdiyi su belə boğazından əzabla keçirdi. Həkimlər oğullarına demişdilər ki, gündə zorla da olsa, bir stəkan portağal şirəsi içirin. Amma bu şirə ona əzab verirdi. Səkkiz uşağı, 20-dən çox nəvəsi onun başına yığışmışdı. O özünü bir azca yaxşı hiss edən kimi nənəmdən,
gəncliyindən, nənəmi necə sevdiyindən danışırdı:
- Mən onu görəndə 7-ci sinifdə oxuyurdu nənəniz. Üzünün gözəlliyi ağ koynəyinə işıq salırdı. Arxadan baxanda kürəyində altı hörüyü ilan kimi qıvrılırdı.. O bu sözləri mənim ağlım kəsəndən, bizə bəlkə də yüz dəfə
danışmışdı. Son gün atamgil yenə ona portağal şirəsi içirmək istəyirdilər. Babam yalvardı ki, onu məcbur eləməsinlər. Bu
vaxt nənəm otağa gəldi və ona dedi:
- Mən desəm də, içməzsən?
Babam gözlərini qaldırıb nənəmə baxdı:
- Sən desən, zəhər də olsa, içərəm.
O nənəmin uzatdığı portağal şirəsini içdi və öldü......."

Sevgililər gününüz mübarək..