MƏNİMSƏN.
Afaq. Q
Bölüm 16. Mənə inan.
Qapıda dayanan Gülçini görməyimlə cümləmi yarıda kəsdim.
-Gəlinbacı nəolub? Bu nə haldı?
-Heç...Heç...Tək biraz irkildim...Çöldən səslər gəldi.
Ağlıma gələn yalanları uydurmuşdum.
-Qorxdum,elə bildim nəsə olub.
-Yox canım...Sən tək gəlmisən?
-Yox mamagildə gəlir.
Nəzakət ana və Cavanşir ata gəldikdən sonra qapını bağlayıb içəri keçdik.Çay gətirmək üçün hər mətbəxə keçdiyimdə Azərə zəng vurur,ancaq hər dəfə operatırın səsini eşidirdim.Narahatçılğım getdikcə artır,artıq nə edəcəyimi bilmirdim.Heçki
mə heç nə hiss etdiməməyə çalışsamda Nəzakət ana çoxdan gərginliyimin fərqinə varmışdı.
-Sənəm nəolub sənə? Narahatsan bayaqdan.
-Ana mən...Şey...Mən...
Mən kəkələyib söz deməyə çalışana qədər qapı döyülmuşdü.Yüngül döyülməsindən gələnin Azər olduğunu anlamış,qapıya qaçmışdım.Açar açmaz onu görüb boynuna sarıldım.
-Telefonun bağlı idi çox narahat oldum.
Azər üzümü əlləri arasına alıb,alnıma öpüş qondurdu.Daha sonra üzümə tökülən saçlarımı qulağımın arxasına sıxışdırıb gözlərimə baxdı.
-Telefon cibimdən düşdü,işləmir...Narahat olma hər şey yaxşıdı.
Desədə mənə inandırıcı gəlmirdi,halında qəribəlik,gözlərində əsəb vardı.Narahatçılığım artsada biruzə verməməyə çalışırdım.
-Atangil burdadı.
-Aşağıda maşını gördüm.-Azər məni qucaqlayıb davam etdi- Narahat olma yaxşıyam mən.
-Öhö öhö.
Gulçinin "xəbərdarlıq"öksürüyündən sonra gülümsəyib içəri daxil olduq.Deyib gülərək axşam yeməyindən sonra çay süfrəsi ilə gecəmizi davam etdirirdik.İçimdəki narahatçılıq məni rahat buraxmasada Azərin üzünün güldüyünü gördükcə nisbətən sakitləşirdim.
Qapının döyülməsinə ayaqda olan Gülçin qapıya yaxınlaşıb açdı.Qapıda dayanan polisləri görüb hərkəs təlaşla ayağa qalxdı.
-Azər Qarayev?
-Buyurun mənəm.
-Zarina Əhmədova cinayəti ilə bağlı gözaltındasız.Buyurun bizimlə.
-Nə? Nə danışırsız siz? Nə cinayət?
-Zarina Əhmədova bu axşam saat 20:00 radələrində evində bıçaq zərbələri ilə öldürülmüş olaraq tapılıb.
-Bəs mənim oğlumu nəyə