dayanaraq gözaltına alırsız?-Cavanşir ata dilləndi.
-Qeyd edilən saatda Azər Qarayevə məxsus maşın həmin evin qarşısında görülüb,sübut var.
-Düzdü mən orda idim amma bu mənim cinayətkar olduğumu göstərmir.
-Bunu bölmədə aydınlaşdıracıyıq,gedək bizimlə.
Bu adamlar nə daşırdı? Cinayət? Yəni Zara ölmüşdü? Azərin niyə orda olduğunu bilmirdim,bildiyim tək şey Azərin bunu etmədiyi idi...İndi onu gözümün önündən aparırdılar və mən susub heçnə edə bilmirdim.Hərkəs təlaşla danışmağa çalışırdı amma mən heç kimi anlamırdım.
-Azər...
Zorla adını mızıldana bilmişdim və Azər polislərin əlindən çıxıb məni qucaqladı.
-Mən heçnə etmədim Sənəm,inan mənə xaiş edirəm inan.Sadəcə danışmaq üçün getdim ora heçnə etmədim.
Dilim söz tutmasada dayanmadan başımı yelləyib inandığımı bildirməyə çalışırdım.
-Azər bəy getməliyik.
Sözü eşitdiyim an bayaqdan boğazımda düyümlü olan hıçqırıq sərbəst qalmışdı.
-Şşş- Azər işarət barmağını dodaqlarıma sıxdı- ağlama,mən heçnə etmədim həqiqətlər ortaya çıxacaq...Ağlama.
Əlindən bərk yapışıb onunla bərabər addımlamağa başladım.Sevdiyim adam iki polis müşayətində gedirdi,nə qədər bərk tutmağa çalışsamda əli əlimdən sürüşürdü.Daha artıq tuta bilməyib əlini buraxdım və elə olduğum yerə çökdüm.Gülçin qolumdan tutaraq yerdən qaldırıb masaya əyləşdirdi.Cavanşir atanın əlində telefon əsəblə evin içində o baş bu baş gəzinməsi,Nəzak
ət ananın çırpınışları,Gülçinin göz yaşları bütün bunlar mənə yuxu kimi gəlirdi.Başımı əllərim arasına alıb düşünməyə başladım.Nə olacaq indi? Azər günahsızdı bundan adım kimi əmin idim.Ora niyə getdiyi heç maraqlı deyildi,o heçnə etməmişdi.Bunu sübut etmək lazm idi amma mən burda ağlayırdım.Yox...Yox...Bu mən deyiləm...Mənə yaraşmır ağlamaq deyib ayağa qalxdım.
-Ana xaiş edirəm ağlamayın,hər şey düzələcək.
-Hə Nəzakət sakitləş,sürücüyə zəng vurdum gəlib sizi aparacaq.Mən vəkil Elmir bəylə bölməyə gedəcəm.
-Ata məndə sizlə gələcəm.
-Olmaz qızım sən evə get.
-Ata xaiş edirəm.
Cavanşir ata qətiyyətimi görüb