sıxırdım.Deyəsən narahatçılığımn fərqinə varmışdı,üzümə baxıb gülümsədi.
-Azər bəy qeyd edim ki,çətin işdi.Evin yaxınlığında yanacaq doldurma məntəqəsinin kamerasından maşın aydın şəkildə görülür və daha sonra zibil qutusuna nəsə atırsız hansı ki,cinayət alətinin tapıldığı zibil qutusuna.Üstəlik maşının ünvandan ayrılma saatı ilə cinayət saatı üst üstə düşür.
- Elmir bəy mənim günahsız olduğuma inanırsız?
-Azər bəy mən sizə cinayətkarsız demədim.
-Mən heçnə etmədim...Buna inanmayan biri məni necə müdafiə edəcək?
Azərin sərt sözündən sonra Elmir bəy başını əydi.
-Oğlum sərt reaksiya verməzdən əvvəl biraz düşün.
-Nəyi düşünüm ata? Mən günahsızam tək bildiyim budur.
-Azər bəy bizdə bunu isbat etməyə çalışırıq.
-Edin o zaman.
-Sakitləşin və mənə cavab verin.Zibil qutusuna nə atdınız.
-Şəkil...Zara ilə keçmişdə çəkdirdiyimiz lazımsız şəkil.
-Əgər o şəkil hələdə durursa yaxşıdı.Mən indi göstəriş verəcəm o şəkili tapsınlar.Sabah mən o yanacaq doldurma məntəqəsınə gedəcəm,bəlkə orda kimsə nəsə görüb.
-Görüş vaxtı bitdi.
Qapıda dayanan polis dilləndi.Cavanşir ata ayağa qalxıb Azəri qucaqladı.
-Nə lazımdırsa edəcəm oğlum.İzin vermərəm burda qalasan.
-Ata Sənəm sizə əmanət.Evdə tək qalacam deyə inadlaşacaq,buna fikir vermə özünlə apar.Tək qalsa özünə əzab verəcək,bunu istəmirəm.
-Yaxşı oğlum.
Cavanşir ata və vəkil çıxdıqdan sonra Azər mənə tərəf gəldi.Gözlərimdən süzülən yaşı silib məni bağrına basdı.
-Ağlama...Düzələcək hərşey.
Alnıma öpüş qondurub getdi...Canım çox yanırdı o gecə sanki ətimdən ət kəsirdilər.
Maşına əyləşib başımı pəncərəyə söykədim,gözlər
imin önündə səhər yaşadıqlarımız var idi...Səhər sevgi və həyəcan yaşarkən gecə qorxu və stres yaşayırdım.Bunlar kabus olmalı idi,sevdiyim adam etmədiyi bir günahın cəzasını çəkməməli idi.Bu əsl ədalətsizlikdir.
-Ata mən öz evimizə getmək istəyirəm.
-Olmaz qızım Azəri eşitdin.
-Ata amma...
-Söhbət bağlandı.
İsrarım mənasız idi,ona görə susub gözlərimi yola dikdim.
Evə çatdığımızda saat 2-ni