kəsirsiz?
-Elədirsə sən de nə edək? İndi hansısa pozquna görə oğlum orda çürüməlidi?
-Ata o qadın nə olub olmadığı bizlik deyil bu onun həyatıdı.
-Sən indi o qadını müdafiə edirsən?
-Əlbətdə yox burda söhbət Azərdən gedir,ona vurmaq istədiyiniz cinayətkar damğasından gedir.
-Azər bunu etməklə cinayətkar olmur ki...Bax qızım elə yada belə oğlum ordan çıxmalıdı.Onuda ancaq sən razı sala bilərsən.
-Heç vaxt ata heç vaxt...Bunu nə mən etməyəcəm nədə heçkimin etməsinə izin vermyəcəm.Azərin adına ləkə gətirməyinizə izin vermiyəcəm.
Sözümü deyib əsəblə masadan qalxaraq paltomu və çantamı götürərək çıxdım.Nə edəcəymi heç bilmirdim.
-Sənəm.
Arxaya döndüyümdə Səadət ananın məyus üzü ilə qarşılaşdım.
-Ana məni razı salmaq üçün gəlmisizsə nə olar heçnə deməyin.
-Qızım bəlkə birdə fikirləşəsən.
-Ana xaiş edirəm...Onsuzda Cavanşir ataya səsimi yüksəltdiyim üçün utanıram,sizində qəlbinizə dəymək istəmirəm.
-Yaxşı...Bəs indi nə edəcəksən?
-Bilmirəm.
-Sən uşaqlığından haqqın tərəfdarı olmusan qızım.Doğru bildiyin,inandığın yoldan dönməmisən.Fikrini dəyişməyəcəyini bilirdim,bunu bilə bilə sənlə danışmağa gəldim...Allah sənə kömək olsun qızım,bilirəm sən hərşeyi yoluna qoyacaqsan.
Səadət ananın sözlərinə çox sevinmişdim amma həqiqətən nə edəcəyimi bilmirdim.Yavaş addımlarla irəliləyib həyətdən çıxaraq taksiyə əyləşdim.Hara gedəcəyimi bilirdim,hətta əmin idim.
Lazımi ünvana çatmışdım...Zaranın evinə.Bir mərtəbəli həyət evinin balaca həyəti,alçaq hasarla əhatəli idi.Qapıya polislər möhür vurmuşdu.Dayanıb bir müddət evi izlədim.Mən Zaranı sevməsəmdə ona əsla ölüm arzulamızdım,hələdə bucür cinayətə qurban getməsini.Azərlə yaşadıqlarına görə qıcıqlanıb qısqansırdım amma məndən öncə yaşanmış birşey idi və bitmişdi.Buna görə də hay haray salıb onu dırnaq arası qadın adlandıracaq deyildim...Bura gəlməkdə məqsədim,bəlkə kimsə nəsə görüb ümidi idi.Bunun üçün qonşularla danışmalı idim.Üzbəüz evin daravazasına yaxınlaşıb yavaşca dəstəyi burdum amma o qədər halsız idim ki,gücüm