ə yaşayırdım.O gündən münasibətmiz başladı...Taaki,sənlə tanış olana qədər...Düzüdü o zamanlar sənə qarşı heçnə hiss etmirdim amma xəyanət görmüş biri olaraq,sənə qarşı dürüst olacağıma söz vermişdim...Ad günündən sonra Zara yenidən başlamaq istədi,məni təbii ki heçvaxt dedim...Çox uzatmıyım sonrasını bilirsən onsuz.
-Bilirəm...Zaranın yaşadıqlarınıda bilirəm,bəxt üzünə gülməyib.Mən qısqanırdım yalan deyil amma onun ölməsini istəməzdim
-Bilirəm hətta əminəm ki,mənim günahsızlığımın sübutundan çox,Zaraya bunu edənin cəzasız qalmayacağına sevindin.
Heçnə deməyib gülümsəmişdim.
-Bağışla məni.
Azərin səsindəki məyusluq məni çox incidirdi.
-Niyə?
-Mənimlə evləndiyin gündən bəri gün üzü görmədin,mənim dərtlərimlə əlləşdin.Keçmiş münasibətim,anamın gəlişi...Öz həyatını unudub mənim prablemlərimi yaşadın.
-Azər mən sənin həyat yoldaşınam.Hər zaman yanında olmalıyam,dəstək olmalıyam olacamda.Sənin yerində mən olsaydım sən yanımda olmazdın?
-Olardım.
-Ay sağol.
Azər ayağa qalxıb qarşıma keçdi və önümdə əyilib dizlərini yerə qoydu.
-Görəsən hansı yaxşılığmın mükafatısan.
Boynunu qucaqlayıb gülümsədim.
-Bəs sən?
Azər ayağa qalxdı,bu an mən boynun asılı qalmışdım,o isə belimi qucaqlayaraq yerə enməyimə mane oldu.
-Nə edirsən? İkimizdə yıxılacayıq,qoy məni yerə.
-Çox yorğunam...Bu gecə səninlə yatacam.
-Azər bəy uzun zamandır əmr vermirindiz?
-Hə dedim darıxmış olarsan.
-Sən dəlisən.
Deyib qəh qəhə atdım,bu gecə içimdən saatlarca gülmək dayanmadan qəh qəhə atmaq keçirdi.Otağa keçdiyimiz zaman Azər məni yerə qoymadan yatağa uzandı.
-Azər heç olmasa paltarını dəyişərdin.
-İnan çox yorğunam heç taqətim yoxdu.
Məni bağrına basıb eləcədə yuxuya getdi,mən isə başımı sinəsinə sıxaraq gözlərimi yumdum.Yaşadıqlarıma inana bilmirdim,yuxu kimi gəlirdi hamısı.Daha bərk qucaqlayırdım sanki kimsə əlimdən alacaqdı...
Oyandığımda Azər yanımda deyildi və evdə səslər var idi.Tələsik qalxıb üst başımı düzəldərək zala keçdim.Azərin yaxın dostu Ramin gəlmişdi.
-Xoş