səslə dilləndim.
-Gülçin sən hansı ara bu qədər ədəbsizləşdin?
Gülçinin qəh qəhələri otağı öz ağuşuna aldı.
-Mənə ədəbsiz deyənə bax...Yaxşı canım utanma.Bu gözəl xəbəri gizlətməməliyik,qalx gedək anamın yanına sabahda həkimə.Qaqaş çox sevinəcək.
Azər və mən ata ana olacaqdıq bundan gözəl nə ola bilərdi...
2 il sonra
Azərlə Çiçək hovuz kənarında oyuna dalmışdılar.Pəncərədən onları izlədim bir müddət.İzlərkən həyatımız film lenti kimi gözlərimin önündən keçmişdi.Azərin sevgisi mənim həyatımı və xarici görünüşümü tamam dəyişmişdi.Bir qızımız olmuşdu amma bizə bənzəmirdi sanki Gülçinin bir kopyası idi.Azərin istəyi ilə adını Çiçək qoymuşduq,anamdan yadigar qalan adı indi qızımız daşıyırdı.
Dayana bilməyib həyətə endim və ağac kölgəsinə qoyduğumuz oturacağa oturdum.
-Azər.
-Aycan mələyim.
Azər Çiçəyi qucağına alıb mənə doğru addımladı.
-Ekizlər məni çox yorur.Yemək hazırlaya bilməyəcəm.
-Aslanlarım mənim.
Azər gülümsəyərək qarnımı oxşamağa başladı.
-Məncə biz böyük evə köçməklə düzgün qərar verdik.
-Məncədə...Uşaqlar üçün həyəti evi daha rahatdı.
-Düzdü ancaq mən onu nəzərdə tutmamışdım.Sənlə danışmadığım zaman yatmaq üçün otaq tapacaqsan.
-Nə etdim ki?
-Bilmirəm amma küsmüşəm.
-Doğurdanda düzgün qərar vermişəm bu evi almaqla.
-Məndə onu deyirəm.
-Əslində mən hər zaman doğru qərar verirəm.Ən doğru qərarım bilirsən nədi?
-Nə?
-Səninlə evlənmək...
SON

Fikirlərinizi gözləyəcəm. Bir bölüm yenə olacaq Azərlə Sənəmə özəl və orda #ölüm_bizi_ayıracaqmı hekayəmin qəhrəmanlarıda