Bir dəfə Ayətullah Behcətin ziyarinə getmişdik. Söhbət bu mövzular barədə düşdü. Dedi ki, yaxşı bir iş görmək qərarına gələn kimi Allah bir mükafat yazır. Həmin işi həyata keçirəndə isə on mükafat yazır. Həmin iş  həyata keçməyəndə  belə həmin bir mükafatın üstündən xətt çəkmir.
Əgər gözəl gecə namazı qılmaq qərarına gəlsən, O, tez sənin üçün yazır. Əgər işdi elə qılmasan belə yenə də üstündən xətt çəkmir.
Əgər gecə namazı qılmağa hövsələn yoxdursa, dəsnamaz alıb iki rükət namaz qıl. Buna da hövsələn çatmasa, yenə də başını qoy möhürə, de ki, "İlahi, mən gəlmişəm, Özün kömək ol!". Allah səni məhrum etməz.
Əgər bir nəfərin belə gözəl Allahı varsa, səhlənkarlıq etməsi insafdırmı? Məqsədim budur ki, biz bir neçə illik "iş qovluqlarımızı" yarım saat, bir rüb və ya on dəqiqə sədaqətlə Allahın qapısına getməklə islah edə bilərik.