MƏNİMSƏN
Afaq.Q
Azər və Sənəm
Sürpriz,dedim darxmış olarsız
Allah xәyal edәnlәrә ümid verәr...İnanan insanlara möcüzә göstәrәr...O'nun rәhmәtinә sığınanları әsla buraxmaz...
-Canım bəlkə gedək? Gec oldu.
Eşitdiyi səsə arxaya dönüb gülümsədi qadın.
-Biraz daha.
Uşaqlığından bəri heyranı olduğu türbənin qarşısında dayanmışdı.Ürəyi istədiyi qədər gəzmişdi içini,hər qübbəsini.Bir daha heyran olmuşdu Tac Mahala,bir daha vurulmuşdu bu tarixi abidəyə.İndidə önündə dayanıb uzaqdan izləyirdi.Bəyaz mərmərlərlə hörülmüş divarlar sanki sevginin nə qədər müqəddəs olduğunu vurğulayırdı.Uzaqdan baxsada yenidən addımları abidənin içinə çəkirdi qadını.
-Bəlkə yenə girim içəri?
-Bax hava qaralır,səhərdə qayıdırıq...Vidalaş artıq.
-Vidalaşmıram hələlik deyirəm çünki söz vermisən yenə gətirəcəksən.
-Söz verirəm.
Sənəm türbəni süzüb Azərə döndü.
-Şah Cihanın Mümtaz Mahala olan sevgisi həqiqətən çox güclü imiş.Buraya gəlməklə bundan bir daha əmin oldum və sevgiyə olan inancım qat qat artdı.
-Mənim sevgiyə inancım səni tanımağa başladığım zaman artdı.Əslində bizim sevgimiz onların sevgisinə çox bənzəyir.Şah Cihanda arvadını ağlına,zəkasına,mərifətinə vurulub.Hara getsə qürurla bu qadın mənim arvadımdı,mənim digər yarımdı deyib.Mənim kimi,mən səndən əvvəl yarım idim sən tamamladın,səndən əvvəl buz dağı idim sən əritdin...Sən mənim Tac Mahalımsan...Saflıq,təmizlik,sevgi,cəsarət,mərifət hər şey sənin ürəyində gizlidi.
-Azər.
-Aycan mələyim.
-Səni sevirəm.
-Məndə səni sevirəm.
Maşından enib qaça qaça valideyinlərinə yaxınlaşan 5 yaşlı Çiçək əllərini belinə yerləşdirərək qəzəblə ata anasını süzdü.
-Gəlin daha bezdim.
Hər ikisi şok halında balacanı süzüb bir birilərinə baxdılar.
-Sənə dedim axı hamilə olanda çox acı yemə.
-Nə dəxli var?
-Bəs bu uşaq niyə belə oldu?
Sənəm Azərin çaşqın baxışlarını gördükdə dayana bilməyib qəh qəhə atmağa başladı.
-Başımın bəlaları gedək daha.
Azər sözün deyib qızını qucağına aldı və qolunu Sənəmin boynuna doladı.Maşına yaxınlaşıb