rahat buraxmır. Yenə də əlindəkini göstərmişdi.
Murad isə öz təəccübünü gizlədə bilməmişdi. Bu ki mənim xəstələrimdən birinin xəttidi.
Elə bu zaman asqıran birinin səsi eşidildi. Səs dolabdan gəlirdi və dolaba yaxınlaşaraq qapısını açdıqda onun üzünü o dəqiqə tanımışdı. Bu onun xəstəsidi. Ona həkim nəsə deyirdi və Səbinə onun üzünə baxmaq istədiyi an Səbinə artıq orda yox idi.
Səbinə: o burda nə edirdi.
Murad : qorxma o pis biri deyil. Sadəcə biz onu bir il əvvəl dənizin kənarında tapmışdıq. Keçmişi ilə bağlı heç nə xatırlamır. Çünki biz ona nə sual verdiksə heç birini bilmədiyini söyləyir. Bəzən tutmaları olur. Bəzən məktublar yazır. Bu günə qədər mən elə bilirdim o otağındadı heç yerə çıxmır. Amma indi öyrəndim ki bu otağa gəlib amma narahat olma o digərlərindən fərqlidi mən ona dedim ki bura gəlmə o birdə bura gəlməyəcək.
Səbinə: artıq məktub məsələsinin də bi xəyal olduğunu anladı.
Murad: hazırlaş əlindəki paltarları verərək bunları gey burdan çıxaq sizə gedirik.
Səbinə qorxsa da Murad onun əlindən tutaraq mənə inan hər şey yaxşı olacaq.
Səbinə həkim çıxdıqdan sonra əynini geyinmiş həkimi gözləyərək dayanmışdı. Xəstəxanın həyətinə baxdığı an Danieli görmüşdü həyəcanlansınmı sevinsinmi ağlansınmı nə edəcəyini bjlmədən qapının açılıb Səbinə çağırılması ilə arxaya dönərək həkimi görmüşdü. Həkimin qolundann tutaraq güclə onun sürümüş.
Həkim təəccüblənərək: nə olub Səbinə
Səbinə isə pəncərənin qabağında sizə bir şey göstərəcəm baxın.
Pəncərənin qabağında durduqda Səbinə baxın dedikdəartıq Daniel burda yox idi.
Səbinə : mən əslində heç nə gedək deyərkən. Çıxmışdı otaqdan.
Həkim isə aşağıda xəstələrinə baxıb dünən asqıran həminki xəstəni ilk dəfə burda həyətdə olmasına təəccüblənmişdi. Səbinənin otağının pəncərəsi xəstəxanın arxa tərəfinə onun həyətinə açılırdı.
Həkim ilə Səbinə isə xəstəxanın qarşı tərəfindən çıxmışdılar.
Yolda ikisi də susmuşdu axırda özünü saxlaya bilməyən həkim soruşdu.
Murad: Səbinə sən nə görmüşdün orda. Səbinə: