: heç nə.
Murad : mənə hər şeyi danışmasan sənə kömək edə bilmərəm.
Səbinə elə həmin an Murada baxaraq: təkcə buna cavab vermək istəmirəm.
**********

Səbinə və murad artıq Səbinəgilin evinə catmışdı.
Səbinə evə girdiyi zaman butun anıları keçdi bir anda göz önündə qapının ağzıda durub burda yaşadıqlarını xatırladı bir an.
Murad : Səbinə deyə səslənərək ayırdı onu fikirlərindən ardınca davam etdi, nə fikirləşirsən bura gətirməkdə səni səhvimk etdim.
Səbinə; yox yox sadece evimi xatirələrimi xatırladım və birdə
Murad: və bir də nə?
Səbinə; melez olduğum dünyanın ən bərbad. Əən qorxulu yırtıcısı olduğumu öyrəndiyim o günü.
Murad : həmin gün olanları danış.
Səbinə: ayaq üstə qalma oturaq sonra davam edək söhbətimizə.
Səbinə divanda əyləşdikdən sonra yenidən davam etdi: o an gözü bağlanır yalnız qan istəyirsən öldürmək parçalamaq içində qana istək o qədər çox olur ki ayrıca həm də canavara çevrildiyindən parçalamaq öldürmək və bu iki istəyin birləşməsi əvvəlki insani duyğularından əsər əlamət qalmır. Getdikcə böyüməkdə olan bu his qarşına çıxan ilk insanı öldürməni heç bir şans vermədən kimliyini beləönəmsədən vadar edir. Təsəvvür edin ki bu sənin yaxınlarında ola bilər amma kiçik bir qığılcım yanırdı hələ də o insanlıq duyğusundan sənə qalan tək duyğu idi. Özümü itirdiyim nə edəcəyimi əslində dəqiq bildiyim amma iradəmə qalib gəlib insan olmaq istədiyim o zaman da yenə Daniel qapını bərk bərk döyüb içəri gəlmək istəyirdi. Axırda bacarmışdı gəlmişdi içəri. Mən onu öldürməyi parçalamağı o qədər istəyirdim di ki. Düşünsənizə sevdiyim şəxsi öldürmək istəyirdim oan ancaq parçalamaq öldürmək qan bütün bunlar görünürdü gözümə. Bədənim mübarizə aparırdı insanlığım və heyvani duyğularımla. Canavara çevrildiyim an bütün paltarlarım parça parça olmuşdu. Heç bu barede düşünməmişdim də.
Daniel mənə yaxınlaşdıqda mənim kim olduğumu anlamamışdı ilk əvvəl qorxmuşdu sanki yerdəki cırıq paltarları görüb məni itələmişdi. Paltarları bağrına basıb iç çəkərək ağlaması