. Yeridiyim hər yolun, yediyim hər yeməyin, içdiyim hər suyun onunla bağlı bir xatirəsi var. Bacı acı çəkirəm, yaşaya bilmirəm. Suni suni gülməkdən, özümü xoşbəxt göstərməkdən bezdim. Olmur bacarmıram.
•
• Aysuda artıq göz yaşlarına boğulmuşdu. Bacısını bağrına basıb ağlamağa davam etdi.
•
• Kamal: Nəsə mən sonra gələrəm. Gedim daha.
•
• Camal: Sən Allah bağışla. Heç yaxşı olmadı.
•
• Kamal: Yox dəli-dəli danışma. Nə bağışla? Ayıbdı. Allah kömək olsun Dünyaya. Yemək üçün çox sağolun. Təşəkkürümü bildirərsən.
•
• Beləcə Kamal getmişdi artıq. Camal gəlib Fidanla salonda oturdu. Mətbəxə getmədiki Dünya dahada narahat olmasın.
• Dünya isə nisbətən sakitləşmişdi. Bu onun səhərdən bəri içində saxladığı üsyan idi. Həmin üsyanki Kamalın bir sözü ilə çölə vurmuşdu.
•
• Dünya sakit səslə: Kamal getdi?
•
• Aysu: Hə bayaqdan gedib.
•
• Dünya: Offf oda eşitdi hər şeyi. Ehh.
•
• Aysu: Narahat olma. Kamal yad deyil bizə. Camalada mənədə qardaş kimidi.
•
• Dünya isə yenədə özünü pis hiss edirdi. Kaş eşitməzdi deyirdi içindən.
•
• Kamal çox narahat olmuşdu. Dünyanın məzarlıqdakı halı düşmüşdü ağlına. Bir insanın içinin yanğısı 5-6 ayda bir qram belə olsun necə azalmamışdı? Bu qədərmi çox sevmişdi Pərvini? Kamalın qarşısına onu bu qədər sevən çıxmamışdı. Çox heyfslənirdi. Kaş əzəldən Dünya mənim qarşıma çıxardıda, Pərvini sevdiyi kimi məni sevərdi deyirdi. Kaş elə Dünyanı Aysunun toyunda görüb Pərvindən əvvəl onu sahiblənərdi. Amma həyat kimi kimin qarşısına nə vaxt çıxaracağını yaxşı bilirdi.
•
• Dünya bu gecə Aysugildə qalacaqdı. Ağlamaqdan gözləri şişmişdi. İstəmirdiki anası yada Damla onu bu halda görsün. Damlanın dərdi özünə bəs edirdi. Anasının isə artıq qızının ağladığını, əzab çəkdiyini görməyə gücü yox idi. Buna görədə zəng edib bu gecə burda qalacağını bildirdi.
•
• Artıq gecə düşmüşdü. Dünya bu gecə nə qədər etsədə yata bilməmişdi. Yuxu ondan kənar qaçırdı. Ağlında isə Pərvinlə keçirdiyi o mükəmməl doğum günü var idi.