t tutmuş heybətli qorxunc adam dilləndi.
-Mənim 1....
-20.
Babək sözümü kəsib özü cavabladı.
-Niyə yalan danşırsan mənim 17 yaşım var.
-Kəs səsini mən nə deyirəm odur.
Heçnə deməyib məkandakı köhnə oturacağa oturdum. İynələr batdıqca dırnağımla oturacağı didirdim.
-Canım çox yanır,
-Keçəcək, heçnə olmaz.
Canımı nə qədər yandığına, gözümdən süzülən yaşlara baxmadan, qoluma böyük hərflərlə BABƏK yazılmışdı.
Bunları yaşarkən nişanladığımızın ikinci günü idi.....
Qolumdakı damğaya hər baxdığımda canım məhz o gün yandığı kimi yanırdı. Daha da düşünmək özümə əzabdan başqa heç bir işə yaramırdı amma düşünmədən də olmurdu çünki yaram deşilmişdi artıq qanadıqca qanayacaqdı bugün.
Üstümü dəyişib otaqdan çıxdım. Dəhlizdə mənə tuşlanan məyus baxışlar sanki bağıra bağıra qaç qurtar özünü deyirdi. Gözlərim ondan qaçırmağım, baxışlarımı yerə dikməyim bir işə yaramırdı. Şəfiqə ananın baxışları deşirdi vücudumu.
-Məhsəti dediklərimi düşün bugün.
-Sayif çıxırıq gəl.
Zoraki gülüşlə üzünə baxıb çıxdım. Sayifin əlindən tutub iti addımlarla uzaqlaşdım. Bir anlıq dayanıb evi süzdüm... 4 il... Tam 4il... Bu evə zoraki gəlsəmdə, heç istəmədiyim halda, atamın "Babəklə evlənəcəksən" sözünü daha doğrusu əmrini yerinə yetirmək üçün evlənsəmdə bura mənim evim, onlarda ailəm idi. Mən getsəm Sayif nə olardı? Onu necə tək qoya bilərdim? Bəs Şəfiqə ana? Günbə gün qocalır artıq yanından külək də keçsə xəstələnib yatağa düşür. Yox yox onların mənə ehtyacı var. Həm dönəcək yerimdə yoxdur, məni evdə "yük" hesab edən valideyinlərim məni evləndirdikdən sonra evi satıb xarici ölkədə yaşayan qardaşımın yanına getdilər. Qardaşım çox dirəndi məni evləndirməmək üçün amma atamın israrı ilə qardaşımın qarşısına keçib evlənmək istədiyimi dedim. Axmaq Məhsəti.... 4 ildi qardaşım mənimlə danışmır həmdə nəyə görə? Məni atıb gedən, Babək kimi bir alçağa görə. Bu məsələdə tək günahkar özüməm nə məni zorla evləndirən atam, nə susub dinməyən anam, nə də məni atıb gedən Babək. Tək günah özümdədi əsl