i "MUTLU"dan alırdı. Əslində istixana açmaq üçün lazım olan məbləği Şəfiqə ana tapmışdı, bunun üçün atadan qalma evini satmışdı. Şəfiqə ana mənə əsl analıq etmişdi, bunları düşündüyüm zaman vicdanım yol vermirdi. Bunu edə bilməz, onları ata bilməzdim.
İstixanada nəzarəti işçilərə tapşırıb ofisə daxil oldum. Masaya oturub başımı əllərim arasına aldım. Şəfiqə ananın söhbəti belə bağlamayacağından əmin idim çünki onu tanıyırdım.
Qapı döyüldüyü zaman fikirlərimdən ayılıb özümü ələ alaraq duruşumu düzəltdim.
-Bəli?
-Məhsəti xanım "......" otelinin müdür müavini sizinlə görüşmək istəyir.
-Buyursun...Sən bizə çay gətir.
-Baş üstə....
Evə dönərkən üzümdə geniş bir təbəssüm var idi. Şəhərin öndə gedən otellərindən biri güllərini məhz "MUTLU"dan almaq istəyirdi çünki bizdə güllər son texnalogiayla yetişdirilirdi. Çox sevincli idim, evə daxil olub Şəfiqə anaya daha sonra isə şəkil çəkən Sayifə sarıldım.
-Nolub qızım?
-Ana çox gözəl iş aldım.
-Təbrik edirəm qızım, uğurların daimi olsun. İnşAllah evləndiyin zamanda üzün belə gülər.
Bütün keyfim qaçmışdı.
-Ana xaiş edirəm səhərki söhbətə qayıtmayaq.
-Yox Məhsəti, sən nə istyirsən de. İstəyirsən hərgün səhər etdiyin kimi qaç ancaq bilki mən dediyimdən dönməyəcəm. Səni xoşbəxt görüncəyə qədər, əl çəkməyəcəm.
Bilirdim nə qədər inatcı olduğunu ancaq mən ondanda inad idim. Axşam yatana kimi Şəfiqə anadan qaçırdım, istəmirdim qaynanamın mənə "evlən" deməsini bu çox utanc verici idi.
Səhər oyanıb işə hazırlaşdım, geydiyim ağ köynək və bədənimə tam oturan qara qələm ətək ilə əsl iş qadınına bənzəyirdim. Makyajımı tamamlayıb özümə nəzər yetirdim, çox gözəl görünürdüm. Çantamı götürüb otaqdan çıxdım. Bu görüşmənin mənə nə gətirəcəyini bilmədən işə doğru