i artıq Mahirənin ata evinin boş olduğunu anlamışdım.
- Sənubər xanımgil burada yaşamır? – deyə soruşdum və deyəsən hədəfi dəqiq vurdum. Kişi mənim sualımı eşitcək, artıq buralarda yad biri olmadığımı anladı və üzünün sərt cizgiləri bir anda mülayimləşdi.
- Yox, burada yaşamır… – əli ilə digər qapıya işarə etdi – Onların evi odur.
Vaxt itirmədən bu naməlum adama təşəkkür edib, yolumu qonşu evin qapısına tərəf saldım. Mənə bu küçənin ünvanını məhz bu mənzildən vermişdilər. Hər halda bu evin telefon nömrəsini Mahirə dəftərçəsinə qeyd edərək özü ilə aparmışdısa, böyük ehtimalla bu mənzil heç də yad ünvan deyildi.
Qapını bir qədər gec açdılar. İlk öncə əks tərəfdən kim olduğum soruşuldu və mən bu səsi dərhal tanıdım. Bu, mənimlə ilk olaraq telefonda danışan həmin gənc qızın səsi idi.
- Buyurun… – qız qapını yarıqapalı şəkildə saxlayıb mənə baxdı – Kim lazımdır?
- Sənubər xanım burada yaşayır?
- Bəli.
- Evdədir?
- Yox.
- Gec gələr?
- Sabah səhər gələcək. Gecə növbəsindədir. Siz kimsiniz ki?
"Lənət şeytana, bu nə uğursuzluqdur?! Niyə axı həmişə nə isə qarşımı kəsməyə müvəffəq olur?! İndi mən, bu cılız qızdan nə öyrənə bilərəm ki?!” – deyə təəssüflə düşündüm.
- Mən, cinayət işləri üzrə ekspertəm. – əlacsız şəkildə bir qədər qapıya yaxınlaşdım – Mütləq Sənubər xanımla danışmalıyam.
- Başa düşmədim, – qız bir qədər çəkindi – sizin mənim anamla nə işiniz ola bilər ki?
- Yox, qorxmayın xanım. Ananızla əlaqəli olan bir iş deyil. Sadəcə bəzi suallarım var idi.
- Axı, nə ilə bağlı?! Mən də sizdən, elə onu soruşuram…
- Qonşunuz… – bir qədər susub, asta səslə əlavə etdim – Daha doğrusu, keçmiş qonşunuz Mahirə ilə bağlı…
- Mahirə bacı haqqında? – qız təəccüblə gözlərini mənə zillədi – Nə olub ki?
- Siz onun başına gələnlərdən bixəbərsiniz?
- Yox, hər şeyi bilirəm. O vaxt onun axtarışı zamanı, bizdən də ifadə almışdılar…
- Bəs, onda niyə bu qədər təəccübləndiniz?
- Axı, biz bildiyimizə görə Mahirə bacı ölüb…
- Bu söhbəti davam etməyimiz üçün, bura o qədər də