a peşiman idi və indi bu günahının necə bağışlanacağını məndən soruşmaq istəyirdi. Sualın səslənməyəcəyini bilirdim, ancaq bu baxışlara belə tab gətirmək çətin olduğundan, mən əyilib sadəcə qızın alnından öpərək, evdən çıxdım.
- Elə bil yuxu görürəm… – qadın məni yola salanda, pilləkənlərlə aşağı düşərkən dedi – Bəs, nəyə görə o alçaq qətlləri eyni gündə edib?
- Tarixlərə fikir vermədiniz?! Nərimanın bildirdiyinə görə, Mahirə iyul ayının 25-də itgin düşüb. Demək, həyat yoldaşınız qadının cəsədini iki gün gizlədəndən sonra polisə xəbər vermək qərarına gəlib. Mahir də, Nərimanı daha da qorxutmaq üçün, bacısının öldüyü tarixdə, yəni iyulun 23-də ilk olaraq qızınız Nigarı, daha sonra isə…
- Kifayətdir… – o, ağlamsınaraq sözümü kəsib, zirzəminin yarıaçıq qapısına baxdı – Mən artıq bu evdən qorxuram. Burada yaşaya bilmərəm…
- Haqlısınız. Kim olsa, bu cür davranardı. Evin satılmasında sizə kömək edərəm… – qorxmuş qadına təsəlli verdim – Bu vaxt ərzində də, əgər istəyirsinizsə, Lalə ilə bizdə qala bilərsiniz…
Minarə xanım çətinliklə gülümsünərək təşəkkür edib, evdən bəzi əşyalar götürəcəyi üçün, gözləməyimi xahiş etdi. Fürsətdən istifadə edib, pilləkənləri aşağı düşərək, bağa keçdim və buradakı böyük xurma ağacına söykəndim. Bu an, yayın bu qızmar günəşli havasında içimə soyuq yağış kimi yağan sevinc hissinin bəlkə də yeganə bir səbəbi var idi: İllərdir vicdan əzabından gecəsini-gündüzünə satan Zivər xalaya baş verənləri detalları ilə danışa bilməsəm də, əslində Mahirənin Nərimana xəyanət etmədiyini söyləyərək, qadının çiyinlərindəki bu yükü götürəcəkdim… Amma bu uzun cümlənin sonuna qoyduğum cəsarətli "nida”nın da əhvalımı müsbət istiqamətdə dəyişdiyini qeyd etməliyəm. "Doğrudanmı, mən bu cür çətin işin öhdəsindən gələ bildim?! – deyə ağır-ağır düşündüm – Yoxsa bu, yatmağı özündən çox sevən bir insanın gördüyü növbəti bir yuxu idi?!” Başımı azca yuxarı qaldırıb, mavi səmaya baxdım və hər iki əlimlə xurma ağacına toxundum. Yox, əgər nəyinsə varlığı səndə əminlik