əyləşmişdi. Beynimdəki ifadələrin ardıcıllığını qorumaq istəyi ilə, uzun müddət sözə başlamağa cəhd etmədim. Yuxulu olduğumdan, vacib bir dəlili unuda biləcəyimi ehtimal edir və olanları xəyalımda bir daha canlandırırdım…
- Baş verənləri anam mənə danışdığı andan, mənim bu hadisə haqqında ilkin təsəvvürüm artıq formalaşmışdı. – nəhayət, sözə başladım – Elmira xanımın danışığından hiss etdim ki, siz öz vahiməli əhvalatınızla, hətta onu da qorxutmağı bacarmısınız. Burada ağlasığmaz təsadüflər və ən əsası dəhşətli ölüm hadisələri var idi. Anamın bildikləri və mənim suallarıma cavab olaraq sizin söylədikləriniz isə, mənim bu işlə daha da maraqla və həvəslə məşğul olmağıma gətirib-çıxartdı… Hələ üstəlik, bu mənim ilk müstəqil işim olduğundan, mən öz üzərimdə böyük bir məsuliyyət də hiss edirdim. – çayımdan bir qurtum alıb, davam etdim – Keçək, əsas məsələyə… Siz mənə əhvalatı danışarkən, etiraf edim ki, mən konkret bir fikrə gəlməkdə çətinlik çəkirdim, amma ögey qızınız Lalənin yazdıqlarını bloknotumda oxuyarkən, ipin ucunun nə vaxtsa əlimə keçəcəyinə inanmağa başladım. Lalə mənə son olaraq, bir məlumat çatdırdı ki, anam itgin düşməzdən əvvəl atamla dalaşmışdı, biz də qonşuya getmişdik.
- Bunun axı məsələyə nə aidiyyatı var? – qadın sözümü kəsdi – Mən hələ ki, heç nə anlamıram.
- İndi sizə daha ətraflı başa salacam. – deyib, stulumda dikəldim – Həmin gün sizlə söhbət edərkən, sözarası meşəbəyidən bəhs etdiniz və mən Lalənin dediklərini ertələyərək, Salman kişi ilə görüşməyi qərara aldım. Doğrudur, son günlər baş verənlərin əksər hissəsində, siz mənim yanımda olmusunuz, amma mən yenə də hər detalı dəqiqliyi ilə söyləmək istəyirəm. Salman kişinin evinə də mənimlə birlikdə getdiniz və bizi onun oğlu Süleyman qarşıladı. Meşəbəyinin başına gələn hadisələrdən hətta siz də xəbərdar idiniz. Onun meşədə üzərinə ağac düşdüyünü Nəriman sizə demişdi və həmin gün Süleyman da bunu təsdiqlədi. Ancaq məlumatlı olmadığımız faktlar da az deyildi. Məsələn, Salman kişinin evinə oğru