n çox da fikir verməmişdim. Dəhşətdir… Ailəli bir qadının bu cür davranması sadəcə dəhşətdir! Bunları sizə Zivər xala dedi?
- Hə, qadın bu haqda danışmaq istəmirdi. Onun ilk dəfə mənimlə kobud rəftar etməsinin də əsl səbəbi bu imiş… O, Mahirənin ölümündə özünü günahlandırırmış. Çünki zamanında bu haqda heç kimə bir söz deməyib. Elə zənn edib ki, Mahirə nə vaxtsa qayıdıb, onu qınaya bilər. O, Mahirəni çox istəyirmiş… Bu arada, onunla söhbətimdə, Lalənin dediyi də öz təsdiqini tapdı. Mahirə Nərimanla dalaşandan sonra, onlar Zivər xalanın evində gecələmişdilər. Qadın deyir ki, Mahirə ağlayırdı və Nərimanı aldatmadığını söyləyirdi. Bu səbəbdən də, Zivər xala etiraf etdi ki, hər şeyi gözləri ilə görsə belə, bu həqiqətə inanmaq istəməyib.
- O, doğrudan hər şeyi görüb?
- Bəli, gecə ikən Mahirənin evin arxasında bir nəfərlə söhbət etdiyini, hətta həmin insanı da şəxsən görə bilib…
- Demək, Mahirə doğrudan da həmin adamla qaçıb… Biabırçılıqdır!
- Xeyr, belə olmayıb… Mahirə heç yerə getməyib.
- Bəs onda o, haradadır? – Minarə xanım maraqla soruşdu.
- Burada, – deyib azacıq ara verdim – sizin mənzilinizdə…
Endşpil

Qadın diksinib, özünü divanın söykənəcəyinə atdı.
- Siz mənimlə zarafat edirsiniz? Necə yəni burada, bizim evdə? Siz Mahirənin ruhunu nəzərdə tutursunuz?
- Bunları söyləmək, mənim üçün çox çətindir. Mən bu faktlarla qarşılaşanda, özüm öz düşüncəmdən vahimələnirdim. Mahirənin ruhu yox, cəsədi bu evdədir.
- Anlamadım… – qadın titrəyən əlini alnına qoydu – Mən ağlımı itirirəm?! Nicat bəy, siz nələr danışırsınız?
- Təəssüflə deməliyəm ki, bu, həqiqətdir…
- Axı, mən anlamıram… Necə yəni?! Yəni necə ola bilər?! O, haradadır?
- Zirzəmidə…
- Dünən gördünüz? – o, ayağa qalxıb, stulda əyləşdi – Nə bildiniz ki, zirzəmidədir?
- Yadınıza gəlir, sizin həyətinizə girən kimi, qapılarınızdakı qıfıllar diqqətimi çəkdi. – qadına xatırlatdım – Dediniz ki, Nəriman bir ara al-verlə məşğul imiş, bu qıfılları da Litvadan gətiribmiş.
- Aha, yadımdadır…
-