a Ruslan olduğunu öyrənir. Qadının dediyinə görə, oğlan kəkələyərək danışsa belə, həddindən artıq yaraşıqlı imiş… Bu məlumatları eşidəndən sonra, vaxt itirmədən Bəhram kişinin yanına getdim. O da Ruslan adlı fəhləsinin olduğunu təsdiqlədi və bizə, onun kirayə yaşadığı ünvanı söylədi. Həmin evə yollanarkən isə, qapını üzümüzə Xuraman adlı bir qadın açdı. Biz ondan da Ruslanı soruşduq. Qadın bizə bilirsiniz nə söylədi?! O, dedi ki, Ruslan həbsxanadan qaçdığı üçün bu yaxınlarda yenidən tutulub. Kənddə fəhləliklə məşğul olsa da, əslində cinayətkar qruplaşmalardan birinin üzvü imiş. O, hətta ələ keçməmək üçün, adını belə dəyişibmiş…
- Axı, bu nə deməkdir?! Mən heç nə başa düşə bilmirəm… – Minarə xanım çarəsizliklə üzümə baxdı – Nəriman Mahirəni qətlə yetirmişdi deyə, o axmaq da öz sevgilisinin qisasını almaq qərarına gəlmişdi?
- Sevgilisinin yox, bacısının… – asta səslə dedim.
- Nə? – qadın donub qaldı – Kimin bacısının?
- Öz bacısının… – bir daha əminliklə təsdiqlədim – "Lal Mahir”… Bu adı doğrudan da bir dəfə eşitmişdim…
- Ola bilməz… – Minarə xanım heyrətdən qurumuş dodaqlarını yaladı – Belə çıxır ki, Ruslan…
- Bəli, özünü Ruslan adı ilə qələmə verən şəxs, əslində Mahirənin doğma qardaşı Mahir imiş… – ayağa qalxıb, otaqda gəzişməyə başladım – Ləman mənə Mahir haqqında o qədər də pis şeylər danışmamışdı. Görünür, onun əsl kimliyindən xəbərdar olmayıb. Qız mənə demişdi ki, Mahir şərlənərək həbsxanaya düşüb. Cəzaçəkmə müəssisəsindən çıxarkən də, birbaşa Sənubər xanımgilə üz tutub və onları aldadaraq günahsızlığının sübut olunduğunu və vaxtından əvvəl azadlığa buraxıldığını deyib. Hətta guya, həqiqi cinayətkar da həbs edilibmiş… Ləman mənə dedi ki, Mahir ondan qisas alınacağından çox qorxurmuş. Ona görə də, Sənubər xanımgilə bərk-bərk tapşırıb ki, onu gördüklərini heç kəsə deməsinlər. Əslində isə Mahir, müəyyən səbəblərdən həbsxanadan qaçmağı planlaşdırıb və maraqlıdır ki, doğrudan da buna nail olub. Bir dəfə müəllimimiz bizə bu haqda danışmışdı. İki məhbus,