di, qızımız olsun. Ancaq heç cürə
alınmırdı. Səni uşaq evindən götürmüşük. Anan ilk dəfə səni görəndə "-
bu mənim qızım Sonadır” demişdi. Sənə çox bağlanmışdı. Səni övladlığa
götürdük, çox xoşbəxt idik. 5 il sonra isə Səbinə dünyaya gəldi. Anan və
atan haqqında isə heç bir məlumatımız yoxdur. Bircə bax, bu boyunbağı
(Kübra xanım Sonaya boyunbağını uzadaraq dedi) körpə olanda sənin
boynunda idi.

Sona boyunbağını anasından alaraq ona baxmağa başladı.
Boyunbağının üzərində Gülsüm yazılmışdı. Çox maraqlıdır, ana, bəs Gülsüm
kimdir?

- Bilmirik, mənim balam.

Sona doğma valideynlərini tapmaq istəyirdi. Atası ona kömək
edəcəyinə söz vermişdi. Bir neçə gün keçmişdi. Sonanın həyacanı
gündən-günə artırdı. Ancaq atası hələ də qızının doğma valideynlərinin
ünvanını tapa bilmirdi.

Nəhayət ki, axtarışlar müsbət nəticə verdi. Qalib kişi qızına xoş xəbəri çatdırmaq üçün evə tələsirdi.

- Qızım, ünvanı tapdım. Əlindəki vərəqi Sonaya verərək gülümsündü.

Sona ünvana baxaraq valideynlərindən icazə alıb sabah tezdən ora
gedəcəyini bildirdi. Yol uzaq idi, ona görə də tez yola düşmək
istəyirdi. Ancaq Qalib kişi və Kübra xanım onu tək buraxmaq
istəmirdilər. Sonanı dilə tutmaq isə çox çətin idi. Ona görə də sonda
valideynləri Sona ilə razılaşmışdılar. Atası öz yaxın dostu Azərə zəng
edərək Sonanı aparmağı xahiş etdi. Dostu sürücü idi. O, da razılaşaraq
gələcəyini bildirmişdi.

Hava çox gözəl idi. Sona valideynləri ilə vidalaşıb taksiyə mindi və ünvanı sürücüyə göstərdi.

Bir neçə saat sonra Sona artıq ünvana gəlib çata bilmişdi.

- Deməli mənzil 31. Deyəsən budur.

Öz-özünə danışaraq qapının zəngini basdı. Qapını yaşlı bir xanım açdı. Sonaya baxaraq eynəyini gözünə taxdı və həyəcanla :

- "Gülsüm