- Atam məni görüb hər şeyi anlamışdı.

- Ağlama, mənim balaca qızım, biz səninləyik.



Anam dəfələrlə Almazla danışmağa çalışdı ancaq o, məni qovduğu kimi anamı da qovmuşdu. Anama demədiyi acı söz qalmamışdı. Anam bunları mənə deməsə də, mən hər şeyi bilirdim. Almazı çox yaxşı tanıyırdım.

Bir neçə il keçmişdi. Bir gün anam məni dilə tutaraq hava almağa çıxartdı. Anamla razılaşdım. Başqa çarəm yox idi. Yolda Almazı gördük. İçində yığdığı bütün sözləri üzümüzə dedi.

- Qardaşımı öldürdün, indi ananla qol-qola verib gəzirsən? Canını belə asan qurtara bilməyəcəksən.

Həmin günü gözümə yuxu getməmişdi. Anam da çox narahat idi. Otağıma gələrək mənim necə olduğumu bilmək istəyirdi

- Qızım yatmamısan? Canım qızım. Bu cavan yaşında nələr yaşamadın. Əli ilə saçımı sığallayarkən birdən dayandı. Qızım, sənin qızdırman var. Tez qaçaraq atamı çağırdı. Atam həkimə zəng etdi. Həmin gün anamla atam səhərə qədər mənim yanımdan ayrılmadılar. Artıq özümü yaxşı hiss edirdim. Qızdırmam da düşmüşdü. Həyətə çıxıb hava almaq istədim. Atamın kimləsə danışdığını eşitdim. Yaxınlaşanda Almazla danışdığını gördüm. Atam sakit idi. Almaz isə həmişəki kimi qışqıraraq danışırdı. Sonra məni görüb yanıma gəldi.

- Salam, qardaşımın qatili! Bu gün Bakıdan ayrılıram. Sənə son sözümü deməyə gəlmişəm. Dediyim sözü unutma. Unutmağa çalışsan da, bu səndə alınmayacaq. Sən qardaşımı məndən ayırdın, mən isə sənin qızını səndən ayırdım. Qızın sağdır. Zaur qəza günü sənin üçün xüsusi hazırlanan boyunbağını götürməyə gedirdi. Boyunbağıda sənin adını yazdırmışdı. Ancaq sənə verə bilmədi. İndi qızındadı boyunbağı. Bəlkə bu məlumat nə vaxtsa sənə kömək edər. Görürsən ki, çox da qəddar deyiləm. Nə isə salamat qal.

- Nə?! Yerimdə donub qalmışdım. Qızım sağdır? Atam halımın yaxşı olmadığını görüb, Almazın üstünə qışqırmağa başladı.

- Sən mənim qızımdan nə istəyirsən? Mənim qızım günahsızdır.

- Mən heç nə istəmirəm, sözümü dedim indi isə gedirəm. Sağ ol, babacan.

Bunu deyib, maşına mindi