i eşitmirdi.

Bu minvalla həyatımız davam edirdi. Bir sürə sonrasında yenidən hamiləliyim bəlli oldu. Oğlum olacaqdı. Hamilə halımla nökər dürümünda idim. Baldızımın övladı olmurdu, yoldaşı ilə dalaşıb gəlib aylarla bizdə qalırdı, onun qulluğunda dayanmaöa məcbur idim. Oğlum bətnimdə yeddi aylıq olanda evimizə getmişdim. Zəng edib geri qayıtmağımı söylədilər. Evdə usta işləyirdi, baldızımla qaynanam evdə rahat əyləşir, televizor seyr edir, mən isə bu halımla taxta-şalban artıqlarını daşıyırdım. Bir axşam

yenicə oturmuşdum ki, küt bir sancı başladı. Həkimə getdik, açılış olduğunu söylədi. Lakin qarşısını aldı və yataqda uzanıqlı qalmağımı bildirdi. Amam mən

bunu eləyə bilməzdim, evdə bütün işləri mən görməli idim. Doğum zamanımda anam gəldi, burdakı həkimin yaxşı olmadığını, məni özü ilə aparıb, doğumu başqa həkimin gerçəkləşdirməyini istədi və buna nail oldu. Qızımdakı hadisələr təkraralandı, qanaxma, halsızlıq eynilə yenə baş verdi. Həkimlərin müdaxiləsi ilə uğurla başa çatdı. Oğlum dünyaya gəldi. 40-ım çıxana qədər anam baxacaqdı, amma on günün tamamında yoldaşımı məni aparmağı üçün bizə göndərdilər.

Baldızım yenə əri ilə dalaşıb bizə gəlmişdi, bütün gün əlində telefon otağında olurdu. Paltarlarına qədər mən yuyurdum. Bir sağ ol deməyi belə yox idi.

Məktəbə düzəlmək şansım vardı, iki min manat istəmişdilər daimi müəllimləik üçün. Qaynanam vermədi, anamın verməyini istədi. Sanki aldığım maaşı aparıb

anama verəcəkdim. Beləcə qaldı... Bir müddət sonra bir məktəbə əvəzedici müəllimə kimi çağırıldım. Çalışmağa başladım, yüz əlli manat maaş alırdım. Anam demişdi ki, maaşı alanda evdə stolun üstünə qoy. Mən də onu dinlədim, elə də etdim. Maaşımı qaynanamgilə verirdim,

bir şeyim çatmayanda almaq istəyəndə isə dava salırdılar. Öz halal zəhmətimlə qazandığımı "it payı” kimi min bir söz-söhbətlə qabağıma atırdılar. Bir gün işdə eşitdim ki,

bir bıçaqlanma hadisəsi olub, sən demə, baldızımın əri bıçaqlayıbmış. Elə bu hadisə olan kimi baldızım