Sevirəm də bizim milləti. Atalar sözlərimiz də ki, öz yerində. Bəzən sadəcə kiçik bir atalar sözü uzun-uzun yazılmış boğazdan yuxarı keçməyən “paposlu” fikirlərə əla cavab olur. Misal üçün it hürər karvan keçər.

Keçək əsas məsələyə burnu poxlu, gözü burnundan uzağı görməyib özünü astroloq zənn edən bəziləri Sabir Rüstəmxanlının bir saatını ömrü boyu yaşaya bilməyənlər indi onun arxasınca daş atır. Dedim axı arxasıycan atırlar. Əslində belələrini heç qınamaq da düzgün deyil. Belələrinin kişiliyi çatmır ki, kişi kimi qabaqa çıxıb sözü üzə desinlər.

Bu burnu poxlular Samir Əsədli haqqında da başlarının razmerlərini, boylarının uzunluğunu keçən sözlər sərf edirlər. Edirlər qoy etsinlər. Necə deyərlər no problem. Belələri hamını özləri kimi bilirlər. Güzgünün qabağına keçdiklərində elə zənn edirlər ki, gördükləri Sabir bəy, Samir və ya VHPnin üzvləridir.

Deyirəm Allah kasıbçılığın üzünü qara etsin. Yaxşı pul olar bularında ağzına sümükden zaddan atarsan gör onda necə quyruqlarını bulaya bulaya qapında qarovulluq edirlər. Yəqin indiki sahibləri buların sümüklərinin üstündə ət qırıntıları da atır ki, dilləri boylarından uzun çıxır.

Nə isə əsas məqsədim belələrinə cavab verərək onları adam yerinə qoymaq deyil, əsas məqsədim bu məmləkətdə bir parça sümüyə hürməyə hazır olan nə qədər itin olduğunu bir daha xatırlatmaqdır.

Sən və sənin kimilər yenə hürməyə davam edə bilərsiniz bizim karvan öz yolundan keçəcək yenə. Ama belə də ki, hürməkdən əl çəkməyin ki, hansı qapıda hürdüyünüzü görə bilək. İtin xətri olmasa da sahibinin xətri var. Bəlkə sahibinə veriləcək ətdən sənə də pay düşər.

Ama siz itlərin bir xüsusiyyətinizi sevirəm də… Sahibiniz hara kıskatsa o tərəfə hürürsünüz.