i ilə niyə bu qədər maraqlandığım özümə belə məlum deyildi. Onun siması mənə tanış gəlirdi deyəsən sadəcə bunu isbatlamağa çalışırdım.
-O xanım səhər çıxarkən burda əşyasını unudub onu qaytaracam.
-Siz narahat olmayın verin mən göndərərəm.
Bu adam özünü kim hesab edirdi ki, mənim işlərimə bu qədər müdaxilə edir. Bu düşüncə ilə qarşımda oturan adama necə əsəblə baxmışdımsa, onun gözlük arxasından gözlərini qıyıb qaşlarını oynatdığını görüncə özümü ələ alaraq baxışlarımı çevirdim.
-...... ünvanda "MUTLU" gül salonu.
Müdür bəyin cavabından sonra iclası yekunlaşdırıb nənəmin otağına gəldim.
-Sultanım aşağıda maşın və sürücü səni gözləyir. Evədə xadimə göndərmişəm narahat olma təmizlik və yemək işini onlar həll edəcək. Sən rahat rahat qohumlarını görməyə gedə bilərsən.
-Can balam çox sağol. Keşgə səndə gələsən bəlkə qohumlarda qəşəng qız var.
-Nənə dedim düşünəcəm demədim indi evlənirəm.... Həm sənlə gəlib sizin söhbət adı altında qırdığınız qeybətləri dinləyəcək enerjim,təssüf ki yoxdu.
-Ədəbsiz köpəyoğlu məni qeybət qıran görmüsən heç?
-Sən hara qeybət hara.
Sözümü dedikdən sonra dayana bilməyib qəh qəhələr ilə gülməyə başladım. Nənəm pencəyini geyinib mənə göz süzdürərək otaqdan çıxdı.....
Oteldən ayrılıb maşına əyləşərək şəhəri gəzməyə başladım. Bakı çox dəyişmişdi, çox gözəlləşmişdi. Bir qədər gəzdikdən sonra maşını "MUTLU" gül salonundan bir az aralıda saxladım. Başımı sükana söykəyib düşünməyə başladım. Mən burda neynirəm? Nə işim var? Bu axmaqlıqdı, qızın qarşısına keçsəm nə deyəcəm? Səni harda görmüşəm? Yox yox bu düzgün deyil bəlkədə bənzətmişəm kiməsə. Maşını işə salıb getmək istərkən biran fikrim yayındı və önümdə həmin qızı görüb tez əyləci basdım və aşağı enib irəli qaçdım.
-Nəoldu?..... Yaxşısız?
Əsəbi gözlərini üzümə zillədikdə onu tanımışdım. 7 il əvvəl düşüncələrimi əsir alan balaca