MƏHSƏTİ.
Afa.Q
Bölüm 3.
Məhsəti.
Otelə çatdığımda məni, görüşməyə gələn müdür muavini qarşılayıb otelin içərisini gəzdirdi. Müqaviləni imzalayıb getmək üçün ayağa qalxdım.
-Məhsəti xanım bizim sizi seçməkdə məqsədimiz, bir çox otellərdə dizayınlarınızı görmüşük və çox bəyənmişik. Ümid edirik burda da gözəl çiçəklərinizlə bir fərqlilik yaradacaqsız.
-Əlbətdə.... Əlimdən gələni etməyə çalışacam.
-Sabah otelin sahibi Bakıya gələcək. Gəldiyi zaman otelin rəngarəng əlvan çiçəklərlə bəzənmiş olmasını istəyirik. Dünən qeyd etmişdim əvvəl çalışdığımız gül salonunun sahibi ilə aramızda yaşanan anlaşılmazlığa görə müqaviləmizi ləğv etmək məcburiyyətində qaldıq.
-Başa düşürəm..... O zaman səhər görüşmək üzərə.
-Hələlik.
Oteldən ayrılıb taksiyə əyləşərək dəniz kənarına gəldim. Yaz gəlirdi artıq, sevirdim yaz fəslini, təbiətin oyanışını. Dənizin asta asta ləpələnməsi ilə fikirlərə qərq olmuşdum. Uşaqlığımdan bəri xəyalını qurduğum və çox sevdiyim bir işim olsada, özüm öz ailəmi rahat dolandıra bilsəmdə, öz ayaqlarımın üzərində dursamda mən xoşbəxt deyildim. Hər sevincim yarım qalırdı, qardaşımın məni danışdırmaması, ata anamın məni yada salmaması bütün bunları düşündükcə boğulurdum sanki. Aldığım işə görə yaşadığım sevinci ailəmlə bölüşməyi çox istəsəmdə istəyim istək olaraq qalırdı. Sayif və Şəfiqə anadan başqa heç kimim yox idi amma bunun bucür davam etməsinə izin verməyəcəkdim. Qardaşımı mütləq geri qazanacaqdım. Əlimin tərsi ilə gözlərimi silib ayağa qalxdım. İş yerimə qayıdıb günlük işlərimi tamamladıqdan sonra evə döndüm. Şəfiqə ana yenə öz ampulasında davam edir, hər fürsətdə məni xoşbəxt görmək istəməsini dilə gətirirdi.
-Ana mən sizi başa düşürəm vicdanınızın bu yolla rahatlayacağını düşünürsünüz amma sizdə məni başa düşün mən yenidən evlənmək istəmirəm artıq heç kimə güvənə bilmərəm.
-Məhsəti məni səhv başa düşürsən, bunu vicdanıma görə etmirəm. Səni xoşbəxt görmək istəyirəm..... Yaxşı dediyin kimi olsun açmayacam bu mövzunu ancaq bir şərtlə....
-Nə