ı öyrənməyini, məni zəif biri olaraq düşünməyini istəmirdim. Heç nə demədən otaqdan çıxıb Sayifin əlindən tutaraq ordan uzaqlaşdım.
Qabil.
Onu tanımışdım, Məsimə bibigilin qonşuluğundakı balaca qız. Uzun zaman o, qızı ağlımdan çıxara bilməmişdim. Məsum üzü və məni görərkən qızaran yanaqları ağlımdan çıxmırdı. "Məhsəti" adı mənə o qədər şirin gəlirdi ki, yaddaşıman silinməmişdi bir müddət. Moskvaya getdikdən sonra tamamən unutmuşdum. İndi qarşımda o, balaca qızcığaz əvəzində çox gözəl bir qadın vardı. Dəyişməyən tək şey məsum üzü və iti baxışları idi. Onu görüncə sanki çoxdandır axtardığım bir doğmamı tapmış kimi oldum. Biranlıq onu qucaqlamaq keçdi içimdən və tez özümü ələ alıb verdiyi suallara kəkələyərək cavab verdim. Məhsəti telefonla danışarkən onun ana olduğunu və oğlu ilə bağlı nəsə problem olduğunu eşitdim. Yardım təklif etdiyim zaman etiraz etmədən təklifimi qəbul etdi. Yol boyu o səssizliyini qoruyarkən mən güzgüdən onu izləyirdim. Çox gözəl idi, yumru sifəti, qəhvəyi gözləri, çiyninə tökülmüş parlaq saçları. O an içimdən tək sual keçirdi, görəsən evləndiyi adam onu xoşbəxt edə bilirmi? Bunları niyə düşündüyümü bilməsəmdə onun gözlərində gördüyüm hüzün sualıma cavab verir, həmdə məni incidirdi.....
Polis mərkəzinə çatar çatmaz Məhsəti maşından enib iti addımlarla içəri daxil oldu. Məndə onun arxası ilə gedib qapıda dayandım. Otaqdan çıxan balaca keçib dəhlizdəki oturacağa oturdu. Qapıya yaxınlaşdığımda onun əsəbi halda danışığının şahidi oldum. Eşitdiyim sözlərdən anladığım qədəri ilə Məhsətinin həyat yoldaşı axtarışdadı və Məhsəti onun harda olduğundan xəbərsizdi....
Məhsəti sözünü bitirib qapıya döndüyündə irkilməsi gözümdən qaçmadı. Deyəsən burda olduğmu unutmuşdu. Heç bir söz demədən yanımdan ötüb oğlunun əlindən tutaraq uzaqlaşdı. Onun gözlərindəki hüzünün səbəbini, yaşadıqlarını öyrənmək üçün içimdə yaranan maraq hissinə qarşı qoya bilməyib içəri daxil oldum.....
Polis mərkəzindən çıxdığım zaman hava artıq qaralmışdı. Maşına oturub birbaşa