MƏHSƏTİ.
Afa.Q
Bölüm 4.
Məhsəti
İşlərimi bitirib Şəfiqə anaya zəng vurdum.
-Ana mənim işim düşündüyümdən tez bitdi. Siz çıxmayın Sayifi bugün mən götürəcəm.
-Yaxşı qızım.
Telefonu söndürdükdən sonra pencəyimi götürüb çıxdım. Əlimdə tutduğum kağız parçalarını biraz aralıdakı zibil qabına atarkən dayanmış maşın və başını sükana dayamış adam diqqətimi çəkdi. Bəlkə nəsə olub fikri ilə yaxınlaşmaq istədim və o an adam başını qaldırıb maşını işə saldı. Hər şey o qədər ani baş verdi ki, özümü tamam itirdim. Yaxşı ki, əyləci tez basa bilib, maşını məni vurmadan dayandıra bilmişdi. Başımı qaldırıb əsəbi gözlərimi maşından enən Qabilə zillədim. Onun burada nə işi olduğunu düşünməyimə fürsət olmadan təlaşla mənə yaxınlaşdı. Necə olduğmu soruşduğunda biran üzündəki təəccüb gülüşlə əvəzləndi.
-Siz?....
Deyəsən xatırlamışdı məni.
-7 il əvvəl yarım qalan işinizi yəqin indi tamamlamağa qərar vermisiz.
Üzündə yaranan qəribə təbəssüm ilə tələsik maşından su götürüb mənə uzatdı.
-İçin biraz.... Əzilmədiniz ki?
-Yaxşıyam mən. Allahdan tez saxlaya bildiz.
-İnana bilmirəm Məsimə bibigilin qonşuluğundakı balaca qız....
-Bəli mənəm ancaq üzürlü sayın sizin kimi sevinə bilmyəcəm çünki biraz əvvəl ölümün kənarından döndüm.
-Bağışlayın mən istəməzdim belə olsun. Hekimə gedək?
-Yox yaxşıyam mən ehtiyac yoxdu..... Burda nə işiniz var?
-Mənim?
-Bəli.
-Təsadüf..... Burdan keçirdim.
Telefonun çalması aramızdakı maraqsız dialoqu yarıda kəsdi. Ekranda gördüyüm tanış nömrə məni təəccübləndirsə də açdım.
-Alo,
-Məhsəti xanım necəsiz?
-Sağolun Mahir bəy, buyurun?
-Məhsəti xanım Sayif burdadı.
-Başa düşmədim? Siz hansı haqla məndən icazəsiz oğlumu polis mərkəzinə aparırsız?
-Bəzi məsələlər haqqında danışmalıyıq.... Gəlsəniz yaxşı olar.
Danışığı sonlandırdığımda Qabilin çaşqın siması ilə qarşılaşdım. Mən onu tamamən unutmuşdum.
-Bağışlayın mən getməliyəm.
-İstəmədən telefon danışığınıza şahid oldum, deyəsən problem var. İzin verin gedəcəyiniz yerə aparım, həm bu yolla