z vurdu.
•
• Kamal: Avara adamsanda. Görən sən nə zaman o bir dəfəlik haqqından istifadə edib aşiq olacaqsan?
•
• Ümid: Bilirsən mənim aşiq olacağım qız çətinki tapıla. Mən elə qız istəyirəmki bu bardakılar kimi bir gülüşə aldanan yox daha ağır başlı olsun. Onu qoyub bir yerə getdikdə gözüm arxada qalmasın. Bununlada yanaşı çox gözəl olsun.
•
• Kamal: Hə elə sənidə elə qız adam edər
•
• Ümid: Hədə məndə istəyirəm elə olsunki gözüm sağa- sola baxmasın.
•
• Kamal: Bağ evinin açarını ver daha bəsindi.
•
• Ümid: Hə yaxşı yadıma saldın. Al çox sağol.
•
• Kamal: Necə keçdi? -deyib göz vurdu.
•
• Ümiddə eynən onun kimi göz vurub: Uşaq deyilsənki.-dedi.
•
• Fərdi özüdə sözə necə başlasın bilmirdi.
•
• Damla: Fərdi saat gecdi. Artıq desən yaxşı olar.
•
• Fərdi Damlanın əllərindən tutdu və sözə başladı: Damla bilirsən səni necə çox sevirdim. Gözüm səndən başqasını görmürdü. Takii....
•
• Damla artıq nə eşidəcəyini bilirdi. Əllərini geri çəkmək istəsədə sanki keyləşmişdi. Gözü Fərdinin dodaqlarında idi. Nə deyəcəyini səbirsizliklə gözləyirdi.
•
• Fərdi: Damla mən gözləmədiyim bir anda, istəmədiyim birinə......
•
• Damla əllərini Fərdinin əllərinin arasından sürətlə çəkdi. Gözləri yaşarmışdı.
•
• Damla: Nə Fərdi? Kim?
•
• Fərdi: Damla ürək sözə baxmır.
•
• Damla: Fərdi!!! Kim???
•
• Fərdi başını aşağı salıb: Dünya.-dedi. Bu ad Damlanın qulaqlarında əks-səda verdi. Əlləri ilə ağzını tutduki səsi çıxmasın. Gözlərindən ixtiyarsız yaş axırdı. Fərdi isə özünü peşman, utanan insan kimi göstərirdi. Ayağa qalxıb Damlaya yaxınlaşdı. Damla isə sanki keyləşmişdi. Heç nə hiss etmirdi.
•
• Fərdi ona toxunmaq istədikdə: Toxunma mənə!
•
• Fərdi: Damla
•
• Damla: Yaxın durma dedim! Allah bəlanı versin Fərdi! - deyib çantasını götürərək oradan uzaqlaşdı. Sürətlə bağdan çıxıb yoluna davam etdi. Taksi ilə öz evlərinə getdi. Qapını açıb içəri girdi. Bayaqdan içində saxladığı göz yaşlarını axıdırdı. Səsi ucadan