çıxmasın deyə əlini dişləyirdi. Dizləri üstə yerə çökmüşdü. İnana bilmirdi. Dünyanı bacı dediyi insanı sevirdi Fərdi. Fərdi bu cür alçaqlığı necə etmişdi? Sevgisinin qarşılığı bu idi? O axı dəyərindən artıq sevmişdi Fərdini. Hələdə inana bilmirdi olanlara. Yox. Bu ola bilməzdi axı. Bir insan bu qədər şərəfsiz ola bilməzdi. Fərdi bu qədərmi alçaq idi? Bu qədərmi şərəfsiz idi? Suallar içində boğulurdu artıq Damla. Özünü gücsüz və aciz hiss edirdi. Ağlamaqdan başqa isə əlindən heç nə gəlmirdi.
•
• Dünya Aysugildən çıxıb öz evlərinə yol aldı. Artıq evlərində idi. Evə girib anası ilə görüşdü.
•
• Dünya: Damla yuxarıdadı? Əli hardadı?
•
• Vəfa xanım: Yox qızım. Damla bayaq zəng vurdu dediki öz evlərindədi. Axşam gələcək. Əlidə otaqda dərslərini oxuyur.
•
• Dünya: Öz evlərinə nə yaxşı gedib?
•
• Vəfa xanım: Bilmirəm axı heç soruşmadımda.
•
• Dünya bilirdiki Fərdi ilə görüşəcək. Ağlına Damlanın əlini kəsməsi hadisəsi düşdü.
•
• Dünya təlaşlı halda: Ana, mən Damlanın yanına gedirəm.
•
• Vəfa xanım: Qızım nə oldu? Niyə təlaşlandın?
•
• Dünya: Yox təlaşlanmadım. Elə gedim görüm nə yaxşı gəlib. Dünəndə görməmişəm.
•
• Vəfa xanım: Get qızım. Yaxşı.
•
• Dünya sürətli addımlarla Damlagilə getdi. Damla ağlıyırdı. Dünyaya necə desin bunu heç özüdə bilmirdi.
• Dünya gəlib çatmışdı. Qapını döyməyə başladı. Damla sakit addımlarla qapıya yaxınlaşdı. Dünyanın olduğunu görüb əl-ayağı bir-birinə dolandı. İstəmirdi Dünya bu məsələni bilsin. Gözlərinin yaşını sildi və qapını açdı.
•
• Dünya tez evə daxil oldu: Damla necəsən?
•
• Damla gülümsəməyə çalışırdı.
•
• Damla: Yaxşıyam sağol Dünüş sən necəsən?
•
• Dünya: Damla ağlamısan sən?
•
• Damla isə Dünyanın üzünə baxa bilmirdi. Bilirdiki baxsa ağlamaq tutacaq.
•
• Sağa-sola baxaraq: Yox, niyə?
•
• Dünya Damlanın qolundan tutub üzünə baxdı.
•
• Dünya: Mənə yalan demə. Nə olub?
•
• Damla artıq özünü tuta bilməmişdi. Göz yaşlarını sərbəst buraxdı.
•
• Dünya: