: Caaan, nə olub? Yenə o heyvan nə etdi incitdi səni?
•
• Damla deyə bilməzdi bunu Dünyaya. Bunu özünə sığışdıra bilmirdi. Odurki yalana əl atdı: Fərdiylə əlaqəsi yoxdu. Onunla görüşmədik. Onun üçün ağlamıram. Darıxıram Dünya. Sıxır bu şəhər məni. Anamsız atamsız yaşaya bilmirəm.
•
• Dünya Damlanı qucaqlayıb: Ağlama gözəl bacım. Nə olar etmə belə. Özünə vermə əziyyət. Bax artıq universitet bitir. Iki – üç gün qaldı. İmtahanlardan sonra gedəcəksən. Döz biraz daha. Bax belə etdikcə mənidə üzürsən.
•
• Damla yaxşı mənasında başını hərəkət etdirdi. Amma içi yanırdı. Bu hadisəni nə qədər gizlədəcəkdi bunu isə bilmirdi.
•
• Damla: Qalxım əlimi-üzümü yuyum sonra gedək. Vəfa xalada nigaran qalmasın.
•
• Dünya: Yaxşı gözləyirəm.
•
• Beləliklə artıq evə gəlib çatmışdılar. Yemək vaxtı idi. Amma Damlanın iştahı yox idi. Qarşısına qoyulan yemək ilə oynayırdı. Vəfa xanımın diqqətindən qaçmamışdı Damlanın bu halı.
•
• Vəfa xanım: Qızım nə olub? Niyə yemirsən yeməyini?
•
• Damla xəyallardan ayılıb: Vəfa xala üzr istəyirəm sizdən amma ac deyiləm.
•
• Vəfa xanım: Qızım Dünya dedi. Başa düşürəm darıxırsan amma yeməsən, içməsən bunuda anan, atan öyrənsə onlar necə narahat olar bir düşün. Özündə bilirsənki sənin üstündə necə əsirlər. Olmaz axı belə. Götür yeməyini ye.
•
• Damlanın gözləri yaşarmışdı. Suni halda gülümsünüb: Yaxşı.-dedi.
•
• Beləcə yeməyi bitirdilər. Damla Dünyaya başının ağrıdığını və bu gün tez yatacağını bildirdi. Otağa girib ağlamağa başladı. Dünya isə uzun zamandır Pərvinlə olan şəkillərə baxmırdı. Şəkil albomunu çıxarıb, baxmağa başladı. İstəmədəndə olsa gözləri yaşarmışdı yenə. Amma şəkillərdə Pərvinin güldüyünü görüb sevinirdi. " Deməli onu xoşbəxt etməyi bacarmışam. " deyə düşünürdü.

GƏLƏCƏKDƏN XƏBƏRSİZ...Yazar: SU