• Bölüm 32.
•
• Kamal: Şey məndə sənin o dediyin evə gedirəm. Yaqubgil orda qalır. Deyirəm yəni şey birlikdə getsək olar?
•
• Dünya nə cavab versin bilmirdi. Onunla eyni yolu getmək istəmirdi. Amma kobudca cavabda vermək istəmirdi. Buna görədə ağlına gələn ilk yalanı dedi.
•
• Dünya: Aaa mən evə getmirəm. Aysugilə gedəcəm. Bağışla gecikirəm. Sağol.
•
• Kamal məyus halda: Sağol.-dedi. Bilirdiki Dünya bunları Kamalı istəmədiyi üçün deyirdi. Dünyanı başa düşürdü. Yaşadıqlarının asan olmadığınıda bilirdi. Buna görə səbr edəcəkdi. Ümidini kəsməyib, Dünyanın yarasına məlhəm olacaqdı. Qərarlı idi bu məsələdə. Dünya isə Kamalın məqsədini başa düşmürdü. Düşüncələrlə gəlib Aysugilə çatmışdı.
•
• Dünya öz-özünə: Offf, bura niyə gəldim bəs? Evə gedəcəkdim. Of Kamal! Ağlımı qatdın tamam. Nəsə girim bir çay içim çıxım.- deyib evə daxil oldu.
•
• Damla ilə Fərdi artıq görüş yerində idilər. Damlanın ürəyi sanki ilk görüşüymüş kimi sürətlə atırdı. Fərdinin sözə başlamasını gözləyirdi. Salamlaşdıqdan sonra ortalığa sükut çökmüşdü.
•
• Fərdi: Niyə zəng etmirdin?
•
• Damla bu sual qarşısında donmuşdu. Nə desin bilmirdi.
•
• Fərdi: Sual verdim axı.
•
• Damla: Mən niyə zəng etmədim? Mən? Durduq yerə ortalıqdan itən sənsən! Mən niyə vurmalıyam hə?
•
• Fərdi: Damla sakit ol. Qışqırma insanlar bizə baxır.
•
• Damla: Cəhənnəmə baxsınlar! Sən necə bu sualı mənə verə bilirsən? Mən sənlə məni biz etməyə çalışdıqca sən niyə qırıb dağıdırsan?
•
• Fərdi sakit tonla: Daha "biz" yoxdu.
•
• Damla ikinci şoku yaşamışdı. Dili söz tutmurdu.
•
• Fərdi: Damla bura səninlə mənim haqda danışmağa gəlməmişəm. Ayrı bir məsələ üçün çağırmışam.
•
• Damla: Nə məsələ?
•
• Fərdi: Damla sözə necə başlayım bilmirəm. İnanki bilmirəm.
•
• Damla: Fərdi uzatma. Cəld ol de!
•
• Fərdi: Damla sən yaxşı deyilsən sonra danışarıq.- deyib masadan qalxıb kafenin çıxışına yönəldi. Damla olanları dərk etməyə çalışırdı. Bir anlıq özünə gəlib cəld ayağa