başladı
Qarı: uzun zamandı görüşmürük.
Səbinə: siz yenə nə istəyirsiz?
Qarı mülayim sifət almışdı bu dəfə: öz vəzifəmi sənə tapşırmağa neçə yüz ildi ki, uyuya bilmirəm. Amma artıq bir melez doğulub və mən rahatca ölə bilərəm.
Səbinə(mən) yenə heçnə anlamamışdım :axı. Melez nədi o kimdi axı
Qarı cavablamışdı: melez canavar vampirdi o vampirlərin sonunu getirir və bu onun vəzifəsidi o gəlinliyini geyinib vampirlərin nəslini kəsməlidi mən işimi tamamlamışdım amma bir nəfər qanları toplayıb xəstəxanada çoxlu sınaqlar keçirdi. Ölü vampirlərdən yeni vampir nəsillərini yaratdı. Ona bütün vampirlər itaət edir.
Mən isə ilk əvvəl Danielidüşünüb cavab vermişdim:Mən bunu etməyəcəm.
Murad: yorğun görünürsən havaya da baxıram qaranlıq olub ən yaxşısı xəstəxanaya qayıdaq narahat olma qollarını bağlamayacam.
Səbinə sakit bir tonda yaxşı deyərək razılığını bildirmişdi. Xəstəxanaya yol almışdılar bütün yol boyu evdəki səbinənin danışıqlarından sonra artıq sakitlik çökmüşdü. Murad maşını sürür Səbinə isə getdikləri yola baxaraq düşüncələrə dalırdı. Bir saat belə sakitliklə keçərkən artıq onlar xəstəxanaya çatmışdılar.
Səbinə yenidən öz otağına getmişdi. Yorğunluqdan yerinə girən kimi yuxlamışdı üstü belə açıq qalmışdı.
Gecə saat üç olardı. Qaranlıqdan heç nə görmək olmurdu. Səbinənin yanına bir nəfər gələrək saçını oxşayır, üstünü örtmüşdü. Alnına öz dodaqlarını toxundurmaq istəyən zaman Səbinənin tərpəndiyini görüb həyəcanlanaraq tez qapıya yaxınlaşdı və qapını örtüb çıxdı. Bu an Səbinə gözlərini açdı. Bir an qorxsa da yenə düşündü ki bəlkə də həmişəki kimi yuxu idi. Artıq doğrular belə xəyal kimi gəlirdi ona. Yerinə uzanıb yatdı.
Səhər xəstəxanada böyük bir hay küy vardı. Xəstəxana özəl idi və bu xəstəxananın sahibi Zeynəb xanım Murada aşiq idi. Muradın ona üz verməməsi Səbinəyə qayğısı onu dəli edirdi. Son xəbərlər bütün xəstəxanaya yayılmışdı hamıMuradın Səbinəyə aşiq olmasını danışırdı. Dünən Səbinə ilə Muradın xəstəxanadan çıxmağı isə ağızdan ağıza