əyirsiniz mən Səbinəyə kömək etmək istəyirəm deməli mən onu sevirəm.
Murad qışqıraraq ətrafına dönür: cavab vermərsiz əlbəttə mən həkiməmsə öz borcumu yerinə yetirərəm. Birdə ağzınəza gələni danışmıyın.
Zeynəb isə : hərə öz işinə deyərək gülüb gedir.
Murad: Səbinəyə dönüb deyir bağışla səni də bu işə alət etdim
Səbinə: əslində yaxşı oldu mənə də artıq əskik şeylər gəlib çatmışdı.
Murad: Səbinə bu gün sənin köməyinə ehtiyacım var əslində.
Səbinə: sizə kömək edə biləcəmsə məmnun olaram.
Murad: sən danışırsan amma o sənə məktub yazan xəstə heç danışmır. Bu gün sən həkim olmağa nə deyirsən. Ona kömək etməyə.
Səbinə: niyə məhz mən.
Murad : çünki o heç vaxt otağından çıxmırdı. Amma ilk dəfə sənə görə otağından çıxdı. Sənə məktub yazdı. Səndən xoşu gəlir bəlkə.
Səbinə: mən də onun kimliyini bilmək istəyirəm.
Murad Səbinə ilə birgə xəstənin otağına gəldi. Otağa gələnəcən üzündəki gülüş xəstəni gördüyü zaman yoxa çıxdı.
Zərif dodaqlarından bir kəlimə süzülərkən gözündən yaşlar axmağa başladı.
Səbinə qarşısında ruh görmüş kimi: Daniel söylədi yalnız. Amma görəsən bu həqiqətən onun Danieli idimi yoxsa tamam yad kişimiydi ona. Rəylərinizi gözləyirəm.


Lənətlənmiş gəlinlik... Yazar: