bilmirdim. Inanirsan mene?
Bashimi "aha" menasinda yelledim.
- Tural da, o da senin hele de Bakida oldughunu bilibler. Menle Tural arasinda miskommunikasiya yaranib, hazirliqlarin elinden ikimiz de bashimizi itirmishdik. Rufat da Monika ile yazin sonundan bir yerdediler. Bilmirem, bir yerde qalirlar, yoxsa yox. Amma cox yerde onlari birge gorurler. Bize de Monikanin ozu gelmek isteyib, Rufatin dostlari ile tanish olacaqmish,- Monikani teqlid edirmish kimi, onun kimi danishirdi.
Yeqin ki, uzumden kecirdiyim agrini hiss etmishdi ki:
- Bilirem, bunlari eshitmek sene xosh deyil, amma butun bunlari deyirem ki, Rufatin nece biri oldughunu goresen, Rufat gozumden cox dushdu. Onunla baghli hansisa umidin varsa, istemirem yalnish umidlere qapilasan
- Leyla, menim onunla baghli yanvar ayindan beri hec bir umidim yoxdur. Boshanmishiq, heremiz oz yolumuzla gedeceyik.
- Bunu eshitdiyime sevindim.
Her ikimiz susmushduq; butun bunlarin ne vaxtsa bash vereceyini ehtimal etsem de, bu xeber meni sarsitmishdi. Rufatdan bele tez yeni munasibete girmeyi gozlemirdim.
Amma fikirleshende niye de yox ki?! Meni sevmirdi, bu bir. Boshanmishdiq, bu iki. Resmi baximdan da serbest insandi. Sevdiyi qadin da yaninda, bu uc. Niye de munasibetleri bashlamasin?! O da menim kimi 7 ay boyunca ozume, daghilmish aileme, ushagima, mehv olmush heyatima yas saxlayasi deyil ki?!
Kash men de Rufat kimi yanashardim her sheye, ozum-ozumu ichden incitmek evezine, her sheyi arxada qoyub