u muddet erzinde onuncun darixmishdim. Her defe yanimda oldughuna oyreshdiyimden, bir nece gun ondan bir xeberin olmamasi meni narahat edirdi. Lakin movqeyimin duz oldughunu bildiyimden, ozum de ilk addim atmirdim, bu meselede yalnish olan teref men deyildim.
Seherisi gun ad gunum idi ve hele de ondan bir xeber yoxdu. Mene qarshi cox gostermese de, inadkar oldugunu bilirdim, o da bunu qurur edecek, yeqin ki, ad gunumu tebrik etmeyecekdi. Rufat de bele ederdi. Her defe istemeden bele olsa, Eldari Rufatla muqayise ederdim, muxtelif situasiyalarda "Bes Rufat, goresen, ne ederdi?”, "Ya Eldar ne ederdi?” fikirleri aglimdan kecerdi.
Amma Eldar haqqinda sehv etmishdim. Hec de gozlediyim hereketi etmemishdi. Ad gunum olan gecesi evime gul gondermish, kartda "Bagishla, eslinde seni basha dushurem, deyesen, telesirem bir az” sozleri yazilmishdi. Eldarin mene gonderdiyi gul bukletleri ve kartlarla roman yaza bilerdim. Seherisi gun ise ishden sonra meni sham yemeyine devet etmish (yeri gelmishken, hemin yeni acilmish italyan restoranina getmishdik) ve hediyye de, sizce, ne almishdi? Qizil kolye.
- Sene demishdim ki hediyye secmek zovqum yoxdur. Hem de ozun o vaxt dmeishidn ki, en "besproiqrishniy” (duzgun, uygun) variant qizildir.
Onun bu sozlerine cox gulmushdum. Hemin axsham da,
- O defe duz etmediyimi bilirem, seni istemediyin hec neye mecbur etmek istemirem. Onsuz da bilirsen, sene olan munasibetim nedir. Sadece arada her sheyin tez olmaghini isteyirem, telesirem. Hem de hemin seyahetin ureyince olacaghini fikirleshmishdim.
- Bilirem, cox sag ol. Yaxshi hediyye idi, bashqa sherait olsa, memnuniyyetle qebul ederdim. Amma mene de bir az vaxt ver. Hele ki, bele bir sheye hazir deyilem.
O da sadece "OK, gozlemeye haziram” demishdi.
Kash Eldara layiq oldughu munasibeti gostere bileydim, o menden daha yaxshi birine