. Fəxrəddinin çıxmağına yardımçı olub "Eleonora”ya əlini uzatdı. Fəxrəddin cəld onun əlindən yapışıb başı ilə sürücüyə getmək işarəsini verdi. Maşın sürətlənib uzaqlaşdı. Yaxınlıqda iki mərtəbəli, kiçik səhəyə malik obyekt yerləşirdi. Fəxrəddin əl ağacını işə salaraq oraya doğrulanmağa başladı.
-Heç nə demə, gözəlim. Mən tanıyıram buraları.
Əl ağacı ilə qapını döydü. Qapını açan gənc qız maraqla gah ona, gah da yanındakına baxdı.Fəxrəddin bunu sezmiş olmalı ki, qəzəblə səsini qaldırdı.
-Bəlkə içəri dəvət edəsən?
Gənc qız özünü itirərək tələm-tələsik bildirdi:
-Hə...Əlbəttə...Buyurun...
Qızın baxışları "Eleonora”nın təbəssümünə səbəb oldu. Qısqanclıq. Fəxrəddinlə salona daxil olanda Fəxrəddin astadan bildirdi:
-Heç nə olmayıb aramızda.O, buraya gətirdiyim hər qadına belə baxır.
-Çoxlarını gətirmisən?
-Dəqiq bilmirəm ki,-etiraf etdi.
Ətraf taxta materialların üstündəki gözəl naxışlarla dolu idi.
-Fərid!-Fəxrəddin çağırdı.
Heç kim gəlmədi. Fəxrəddin əl ağacını qaldırıb masaya vura-vura onun adını daha da bərkdən səsləndirdi. Yuxarıdan aşağıya sürətlə və təlaşlı enənn gənc oğlan udqunub ona yaxınlaşdı.
-Buyurun...
-Hansı cəhənnəmdə itmisən?!-qəzəbini söndürmək niyyətində deyildi hələ ki.
-Şey...
-Yaxşı, yaxşı. Qalsın sonraya. Hazırlaş. Tez özü də.
-Baş üstə,-deyib masanı boşaltmağa başladı.
Fəxrəddin "Eleonora”nın qolundan tutub bir kənara çəkdi.
-Bilirsən, mən Bakıya gəlib valideynlərimin qarşısına keçəndə onlardan istəyim oldu: Məni KİV-nə ölü kimi təqdim etsinlər. Nə bilim xəstəlik-qəza. Mən heç kimin gözünə görünməyəcəm. Ancaq gecələr öz işimdə olacam. Bacı-qardaşım mənim bu hərəkətimdən incidilər. Atamla anam isə mənim şərtimlə razılaşıb mənə hər ay maliyyə yardımı etməyə qərar verdilər. Atamın nüfuzuna yetərincə kölgə salmışdım deyə indi də mənim korluğumdan istifadə edənlər olacaq. Anlayırdım bunu. Mənə ev tutdular. Sürücünü tapıb dilini möhürlətdilər. Tez zamanda dost olduq. Gecələr az sayda insanın təşrif buyurduğu məkanlara ayaq basırdıq