r qaldı.
-Ele, bu gecə ilk dəfə qardaşımın təcavüzünə məruz qaldığım gecədir. Hələ də yaddaşım məni silkələyir. Ağzımı, əl-ayağımı əski parçası ilə bağladı. Soyundurub işinə başladı. Göz yaşlarıma baxmırdı. Vəhşiləşmişdi. İyrənclikləri dayanmaq bilmirdi. Gecə saat 2-3-ə qədər məşöul olub bitirdikdən sonra məni şilləyib döydü. Susmazsam, anama da edəcəyini bildirdi. 1 ay. Mənsə evdən çölə çıxmırdım. Ev işlərini görün yeməyimi yeyirdim, çəkilirdim otağıma.Hər gecə təkrarlanırdı. Məni əskilərlə zəncirləyirdi. Ağlayırdım yenə də. Rusiyaya qayıtmaq vaxtı gələndə məni ölümlə hədələdi. Payızda hamilə qaldım. Gizlətmək istədim. Aborta pul yığmalıydım. Rəfiqəmə bildirdim. O da atamla anama çatdırdı. Mən həqiqəti deyəndə axan göz yaşlarıma, fəryad dolu səsimə rəğmən inanmadılar. Ailədən çıxdaş edildim. 3 gün qapıları döydüm, açıb məni içəri buraxmadılar.2 gecə küçələrdə yatdım. 3-cü gecədə küçə avarlarının davamlı təcavüzlərinə məruz qaldım. Sonra məni küçə boyu sürüyüb fahişə şəbəkəsinə satdılar. Huşsuzluqdan nə vaxt ayıldığımı xatırlamıram, amma artıq uşağım ölmüşdü. İndisə budur, 6 ildir fahişəyəm.
"Flora” nifrətlə sözünü tamamlayıb "Eleonora” ilə üzbəüz dayandı.
-Amma az qalıb. İntiqam yaxınlaşır. Məni zorlayan qardaşım, mənə inanmayan atamla anam o intiqam atəşində yanıb məhv olacaqlar...
...Dinara otaqdan çıxa bilmirdi. Pəncərələrin önü dəmir barmaqlıqlarla əhatələnmiş, qapı bərk kilidlənmişdi. Ağlayaraq səsini qaldırsa da, nəticə hasil olmurdu. Aynanı sındırın şüşə parçasını biləyinə yaxınlaşdırdı.
-Allahım, niyə? Axı niyə? Nə günah sahibiyəm mən? Al canımı. Lütfən, al canımı.
Alınmadı. Olmadı. Hər dəfəsində biləyə yaxınlaşdıranda gücdən düşürdü...
...”Eleonora” yenə müştərilərini qəbul etməyə başladı. İşini bitirən kimi üzünü gizlədərək göz yaşlarını selə çevirirdi.Fəxrəddini görürdü hər simada. Ammma onun sığalını, təbəssümünü görə bilmirdi.
2 aydan sonra. "Eleonora” ona göndərilən təkliflə elit göydələnlərin birinə mindi. Yenə gözlər onun üzərində idi.Hər