MƏHSƏTİ
Afa.Q
Bölüm 5.
Məhsəti.
-Sən....
-Qaqaş yalvarıram söndürmə..... Sənə çox ehtiyacım var.
-Bunu 4 il əvvəl, qarşıma keçib evlənmək istədiyini dediyində düşünməli idin.
-Bilirəm əsl axmaqlıq etdim ancaq yalvarıram məndən üz döndərmə. Sizdən başqa kimim var ki, yalvarıram qaqaş 4 ildi arxam dayağım dediyim qardaşımın səsinə belə həsrətəm..... Çox darıxıram siz olmadan
-Yaxşı ağlama.... Nə olub?
-Babək 4 ildi yoxdu.
-Bunu bilirəm.
-Sən?..... Kim dedi?.... Hardan bilirsən?
-Nədi? Uzaqdayam deyə səni nəzarətsiz qoyacağımı düşünürdün?
-Qaqaş.....
Artıq hönkürməyimə mane ola bilmirdim. Qardaşımın məni atmadığını bilməklə sanki dünyalar mənim olmuşdu.
-Yalvarıram Bakıya gəl qaqaş.
-Səni uzaqdan izləməyim, bağışladım demək deyil. Atamın səni məcbur etdiyini bilirəm amma mənə güvənmədin evlənmək istədiyini dedin. O itin..... Babəkin nə zibil olduğunu bildiyim üçün evlənmə dedim amma sən, atamın sözünə əməl etsəm məni sevər düşüncəsi ilə özünü oda atdın.
-Sən hər şeyi bildiyin halda məni niyə bağışlamırsan?
-Mənə güvənməməyini həzm edə bilmirəm.
Haqlı idi güvənməmişdim... Səhv etmişdim, etdiyim səhvin cəzasınıda artıqlamasıyla ödəyirdim.
-Bugün Sayifi polis mərkəzindən götürdüm.... Nə edəcəyimi bilmirəm, qorxuram. Babək ucbatından ona nəsə olsa özümü heç vaxt bağışlaya bilmərəm.
-Qorxma mən izin vermərəm nəsə ola.
Bu sözləri eşitmək belə mənim içimi olduqca rahatladırdı
-Qaqaş atamgil necədi?
-Yaxşıdırlar. Balaca kafe açıblar, işləyib özlərini dolandırırlar.
-Bağışla məni qaqaş yalvarıram bağışla.
-Yaxşı Qaram bu haqda düşünəcəm, indi işim var... Hələlik.
Telefonu söndürdükdən sonra bir müddət ekrandan gözlərimi çəkə bilmədim. Qardaşım mənə uşaqlığımızda olduğu kimi yenə Qaram demişdi və mənimlə xoş danışmışdı, ən əsası isə küs olmasına baxmayaraq məni tək qoyub, arxasını dönməmişdi. İnana bilmirdim, onun mənlə sərt danışacağını gözləyirdim hətta özümü buna hazırlamışdım ancaq canım qardaşım bunu etməmişdi. İçimdən avazım yetdiyi qədər