Necəsiz Əzizə nənə?
-Xoş gəlmisiz gözəl qızım. Yaxşıyam, sözümü yerə salmayıb gəldiyin üçün daha yaxşı oldum.
-Sağolun.... Tanış olun, bu yaraşıqlıda mənim oğlum Sayif.
-Ay Allah saxlasına balam.
Əzizə nənə məni daha sonra isə əyilərək Sayifi öpüb bağrına basdı.
-Eynən Qabilin körpəliyinə bənzəyir.
Eşitdiyim sözə çox qəribə olmuşdum. Utanarq gözlərimi evdə gəzdirdiyimdə cürbəcür yeməklərlə bəzənmiş masaya görüb qaşlarımı düyünlədim.
-Nənəcan nə çox əziyyət çəkmisiz.
-Əziyyət deyil qızım. Uzun zamandır bu evdə qonaq qəbul etmirdim.
Divanda əyləşib söhbətmizə davam etməyə başladıq.
-Nənəcan burda qohumlarınız yoxdu?
-Çoxusu xarici ölkələrdədi, burda yaşayanlardan bəzilərini gedib gördüm.
Söhbət edərkən vaxtın necə keçdiyini anlamamışdıq və hava tamam qaralmışdı. Qapı döyüldükdən sonra dəhlizdə Qabilin səsini eşitməyimlə ürək ritmimin sürətini artırması bir oldu. Onun zala daxil olduğun anlasamda başımı qaldırıb baxa bilmir, gözlərimi otaqda gəzdirirdim. Bu yaşadığımın nə olduğunu, niyə bucür hiss etdiyimi heç cürə anlamırdım.
-Xoş gəlmisiz.
Qabilin gülümsəyən simasını gördüyümdə məndə gülümsədim.
-Çox sağolun.
-Uşaqlar masaya keçin.
Əzizə nənənin səsini eşidib masaya keçdik.
-Əzizə sultan yeməklər möhtəşəm görünür.
Qabilin hər zaman belə şən, həyat dolu olması çox gözəl idi. Pozitiv enerjisi qarşısındakı insanı ruhlandırırdı. Şən abu havada ləzzətli yeməklərdən dadmağa başlamışdıq.
-Məhsəti nə yaxşı elədin gəlməklə, məni çox sevindirdin qızım. Doğrusu israrıma dayana bilməyib yalanda "gələrəm" dediyini düşünmüşdüm.
-Heç elə şey olar? Sizi həqiqətən çox sevdim.
-Elə məndə səni. Gənclərlə bir arada olmağı sevmirəm amma sən başqasan.
-Çox sağolun nənəcan.
-Qızım keşkə qaynananıda gətirsəydin?
-Təklif etdim, bu yaxınlarda bərk soyuqlamışdı hələ tam keçməyib ona görə evdə qalıb dincəlmək istədi.
-Nöbəti dəfə Bakıya gəlişimizdə onu da gətirərsən.
-Necə istəyirsiz.
Qabilin baxışlarını ara bir üzərimdə hiss etsəmdə ona tərəf baxmamağa