gün onun əlindən alacaqlar. Amma, ona olan sevgisi azalmamışdı. Bir möcüzə olacağına, Rəhmanın onu atmayacağına əmin idi sanki.
Şırıltı ilə axan bulağın səsi onu xəyallarından ayırdı. Getmək lazım idi. Salman onu gözləyirdi. Onlar toya gedəcəkdilər. Bu işlərin sonu necə olacağını anlaya bilməyən Rəhman, evə gələrək, qardaşı ilə birlikdə toya getdi. Onlar yol boyu dinib danışmır, hər ikisi siqaret çəkirdi. Anasının tərsliyinə Salman çoxdan bələd idi. Amma o, elə düşünürdü ki, Rəhman Aliyə ilə evləndikdən sonra Tanya ilə əlaqəsini kəsəcək. Anasının qorxunc fikirlərindən onun xəbəri yox idi. Beləcə qardaşlar hərə öz dünyasında, fikirlər içində toy evinə çatdılar. Onları mehribanlıqla qarşılayan toy yiyəsi , Salmanın qardaşını görüb ikiqat sevindi.
-Ay Rəhman xoş gəlmisən. Həmişə elində, obanda. Nə yaxşı ki, sən də gəldin. Heç gəlişindən xəbərim olmayıb. Burda olub gəlməsəydin inciyərdim səndən, keçin yuxarı başa
Qabaqda bir dəstə qız evə, təzə gəlinin yanına keçmək üçün toyxanadan çıxırdılar. Rəhman onların arasında Aliyəni gördü. Aliyə agappaq don geymiş, qara, qıvrım, uzun saçlarını kürəyinə tökmüşdü. Aliyə bu baxışları duydu sanki. Geri çevrildi. Onların baxışları rastlaşdı bir an. Aliyə qıpqırmızı oldu. Bu baxışları tanıdı. Bu ona şəkildən baxan oglan idi, Rəhman idi. ”Gəlib demək”- deyə ürək çırpıntıları ilə düşündü. Özünü-sözünü bilmədi bir an. Qızlardan geri qalmayaraq irəlilədi. Rəhman isə, gedib yerində otursa da, qızın gözəlliyi gözünün qabagından