i sanki. Onun əvəzinə Salman dilləndi:
-Nə olsıdı ay ana? Bu oyun-oyuncaqdı bəyəm. Bəyəndi qardaşım Aliyəni. Toya hazırlaşın! -Bu xəbər Sona xanıma sevincdən qol-qanad verdi. Rəhmana yaxınlaşaraq:
-Görürsənmi, anan heç səhv addım atar? Belə gözəl qızla evlənmək istəməzsənmi ay Rəhman. Qoy atan da sevinsin. Bu gün sabah bu dünyadan köçəndə səndən nigaran getməsin. Bu neçə illəri sənin o Tanya ilə münasibətini ona bildirməmişəm. Onu əsdən qorumuşam ki, sənin bu günü görüb sevinsin.
Rəhman anasına cavab verməyə söz tapmadı. Sona xanım oglunu bərk-bərk qucaqladı. Lakin, Rəhmanın qolu qalxmadı. Düşdüyü vəziyyət onu əməllicə çaşdırmışdı.
Sona xanım həyətə girdi, üzündə güllər açmışdı sanki. Kərim kişi onun üzündəki sevincdən işin yaxşı tərəfə oldugunu anladı. Bir an ürəyi sakitləşdi. O Rəhmanın istəyinin əksinə getmək istəmirdi. Elçiliyə də Sona xanımın təkidi ilə razı olmuşdu. İndi sakit nəfəs ala bilərdi. Qorxdugu şey olmayacaqdı.
Rəhman qarışıq fikirlər arasında çapalayırdı. İki yol ayrıcında qalmışdı. Nə qədər düşünüb daşınsa da, anasıgilin Aliyəyə ondan xəbərsiz elçi getməsi, onun əl-qolunu baglayırdı. Ürəyi heç cür bu izdivaca razı olmurdu. Sanki ürəyi iki yerə bölünmüşdü. Bir hissəyə Aliyə, o biri hissəyə Tanya ilə oglu Ruslan hakim olmuşdu. Allaha yalvarırdı ki, kaş bu işə Aliyə razı olmaya.
Aliyə evə gəldi. Onu da evdə anası Şəfiqə xanım səbirsizliklə gözləyirdi. Rəhman haqqında qonşular artıq ona xəbər gətirmişdilər. Yəni, onun toyda olmasından artıq xəbəri var idi. Odur ki, qızının nə xəbərlə gələcəyini gözləyirdi. Aliyə ilk əvvəl Sevinc bacısı ilə qarşılaşdı. Elə o andaca bacısını bərk–bərk qucaqladı:
-Sevinc, o çox yaraşıqlıdır! O mənim xoşuma gəldi, anama denən, mən razıyam. -Qızlar hər ikisi sevinclə bir birinə baxdılar, bir də qucaqlaşdılar.
Gözəl bir sabah açılmışdı. Göyün üzü elə gözəl idi ki, sanki bu nurlu sabah məxsusi olaraq Aliyə üçün açılmışdı. O bu gün Sevimli Rəhmanı ilə nişanlanacaqdı. Bu gün həm böyük elçilik və üzük taxma mərasimi