. Bacarıqsızlığını, tənbəlliyini və məlumatsızlığını öz üstünə götürməz, əlinə keçən daşı qədərə atar. "Qədər utansın" deyər. Qədər nə etmiş ki utansın, qədərin utanacağı nəyi vardır? Həqiqətən utanması lazım olan biri varsa, o da adamın özüdür əslində.
Qədər bir cinayət törətməmiş, bir səhv etməmiş, bir səhvə girməmişdir. Günahı işləyən, səhvi edən, səhvə düşən adamın özü. Qədər niyə səhv olsun? Keçən zaman içində daha böyük bir itkiyə uğramış, daha böyük bir zərər etmiş, daha böyük bir bəlaya çarpılmışsa, Qədərə olan hirsliliyinin dozasını bir az daha artırar.
Bu səfər ağızından çıxanı qulağı eşitməz halda, söylədiyi sözlərin haralara çatdığını düşünməz şəkildə, açar ağızını, yumar gözünü, ALLAH mühafizə "namərd kimi" dəyər. Bu sözlər insanı o qədər boşluğa verər, o qədər uçuruma sürüyər və o qədər sərt bir divara dayadar ki, insanı iman dairəsindən çıxara bilər…
Bu gərəksiz və yersiz sözlərin heç birinin bir Müsəlmanın ağızından çıxmaması lazım… İnanan bir insanın belə sözləri söyləməməsi lazımdır. Deyilməməsi bir tərəfə, bu sözlərə qarşı rəftar qoymalı, belə sözlərin cəmiyyətdə sığınmasına, qərar tutmasına meydan verməməlidir.


"SƏNİNLƏ CƏNNƏTə BELƏ GİRMƏM!"
Qarşısındakına o qədər qızmış, o qədər hirslənmiş, o qədər incimiş, o qədər kin və nifrət bəsləmiş ki, Cənnətdə belə onunla birlikdə olmaq istəmir. Bu vəziyyətdəki və bu qənaətdəki bir adama "Cənnətə girməyin dəqiqləşsə, lakin bu adamla girməyin lazımdır, başqa cür girməyin mümkün deyil" deyilsə, sözünün hara getdiyini belə düşünmədən, "ALLAH qorusun, onunlamı, əsla, ALLAH yazdısa pozsun" kimi sözləri belə sərf edə bilər. Hətta, "Əgər ALLAH mənə bu adamla Cənnətə girməyi əmr etsə, girməm" deyəcək qədər, heç hesab kitab etmədən ALLAHın əmrinə belə qarşı gəlməyi gözə ala bilər.
Cənnət, ALLAHın rəhmətinin təcəlli etdiyi bir yer, hər cür nemətinin bolca olduğu bir aləm, iman şərtlərindən biri, axirətə imanın bir parçası və bir axirət yurdu…
Cənnət və əbədi həyat və sonsuz səadət Cənabı Haqqın