üçün? Mən də darıxmışam, əzizim, Rəhmanım mənim, -deyərək onu qucaqladı, ona sığındı. Rəhman onu sakit bir tövrlə qucaqladı. Bu soyuqluğu duydu Tanya, biruzə vermədi. Ona şirin sözlər deyərək, mətbəxə apardı:
-Əzizim, axı sən acmısan. Sən ac olanda yaman kefsiz olursan, gəl, yemək ye bir az. Sağ olsun Sona xanım. Necə də ləzzətli yeməklər yollayıb bizə. Gəl, sən də ye.
Rəhman sözə hardan başlamağı bilmirdi, çətinlik çəkirdi. Lakin bu gün demək istəyirdi hər şeyi. Bu gün anlatmaq istəyirdi ürəyindəkiləri Tanyaya. Odur ki, Tanyanı buraxmadı. Onu özünə tərəf çəkib qucaqladı. Bilirdi ki, bu işdə Tanyanın günahı yoxdur. O özü hər şeydə günahkardır. Tanya onun əziyyətini çox çəkmişdi. Xəstələnəndə qayğısına qalmış, hətta işinə belə gedib, işini axsamağa qoymamışdı. Qazandığı hər şeydə Tanyanın köməyi vardı. Ona görə də onu ata bilməzdi. Ona hər şeyi anlatmalı idi. Onun gözlərinə baxdı. Tanyanın gömgöy gözləri alışıb- yanırdı. Sevgi ilə, həsrət ilə alışıb yanırdı. Tanya onu çox sevirdi, qiymətləndirirdi. Öz millətinin kişiləri kimi deyildi. İçki düşkünü deyildi, ailəsini yaxşı dolandırır, Tanyadan pul əsirgəmirdi. Evə yaxşı bazarlıq edir, mövsümündən asılı olmayaraq, onlara hər şey alırdı. Tanyanı incitmir, hörmət edir, oğlu Ruslanı çox istəyir, əzizləyir, bahalı paltarlar, oyuncaqlar, bir sözlə bir uşağın yaxşı yaşaması üçün nə lazımdırsa alırdı. İndi Tanya bu uzun ayrılıqdan sonra Rəhmana sığınmışdı. Ondan sevgi istəyirdi, sığal istəyirdi. Rəhman onu öpdü, oxşadı. Saçlarına sığal çəkdi. Tanyanın nəfəsinin səsindən nə istədiyini anladı. Onlar yataq otağına keçdilər. Rəhman bu gün ona heç nə anlada bilmədi.
Ertəsi gün Rəhman tezdən oyansa da, Tanyanı yanında görmədi. Yatağından qalxıb yuyunmağa getdi. Tanya mətbəxdə idi. Ona səhər yeməyi hazırlamışdı. Rəhman mətbəxə keçdi. Tanya ona sarı gəldi :
- Gəl, gəl yemək ye. Bir azdan işə gedəcəksən. Rəhman süfrə arxasına kecdi. Əyləşib bir yerdə səhər yeməyi yedilər. Tanya iş haqqında ona məlumat verdi. Hər şeyin yaxşı