ı olduğunu ona bildirdi. Yeməkdən sonra Rəhman Tanyanın əlindən tutub yanında oturtdu. Hər şeyi olduğu kimi ona anlatdı. Tanya ürəyində əsəbdən, qısqanclıqdan ölsə də, üzdə özünü sakit göstərməyə çalışdı. Özünü sakit göstərməsinə səbəb isə o idi ki, bunu əvvəlcədən anlayırdı. Bilirdi ki,bir gün bu iş baş verəcək. Lakin nəyin bahasına olursa olsun, buna dözəcəyinə, Rəhmanı əlindən buraxmayacağına qərar vermişdi. Odur ki, Rəhmana axıra qədər sakit qulaq asdı. Bunu Rəhman gözləmirdi. Nəhayət Tanya dilləndi:
- Nə etmək olar. Valideynlərin belə məsləhət görüblərsə, belə olsun. Əgər sən Ruslanı yenə də övladın kimi sevəcəksənsə, mənimlə münasibətini pozmayacaqsansa, mən hər şeyə razıyam Rəhman. Təki sən məni tərk etmə. Təki, biz burda bir yedə olaq. Onsuz da mən Azərbaycana getmirəm. Sən də orda iki aydan artıq qalmırsan. Qoy belə olsun. Təki oğlumuzu bir yerdə böyüdə bilək. Mən yenə də səni əvvəlki kimi sevəcəyəm, qulluğunda duracağam.
Rəhman mat qalmışdı. Tanyadakı ona olan bu sevgiyə, ondakı böyük ürəyə heyran olmuşdu. Əslində o başqa cür olacağını düşünmüşdü, Tanyanın ağlayacağını, bəlkə də evdən qovacağını düşünmüşdü. Lakin bütün bunların əksinin baş verməsi onu xeyli sakitləşdirdi. Gözlərini bir nöqtəyə zillədi. Tanya ona daha da bərk sığındı.
Aliyə yatağında uzanmışdı. Ağlayırdı. Rəhmansız keçən bu gecə ona çox uzun görünürdü. Bu iki ayı necə gözləyəcəkdi, heç özü də