Təyyarə hava limanına endi. Sentyabr ayı olmasına baxmayaraq, hava çiskin və buludlu idi. Rəhman təyyarədən düşüb çıxışdakı taksilərə dogru getdi. Taksiyə əyləşib ünvanı sürücüyə bildirdi. Hava limanı şəhərdən o qədər də uzaq deyildi deyə, bir azdan taksi Tanyanın yaşadığı evin qabağında dayandı. Rəhman sürücünün pulunu verib, yuxarı qalxdı. Axşam idi. Saat səkkiz olardı. Rəhman evin qapısının zəngini basdı. İçəridən Ruslanın səsi gəldi. Tanya qapını açdı.Ana- bala Rəhmanı görüb sevindilər. Onun boynuna sarıldılar. Nədən belə gec gəldiyinin səbəbini soruşdu Ruslan:
-Ata, axı mən sənsiz darıxırdım, niyə gəlmirdin? -Rəhman uşağın qabağında özünü suçlu hiss etdi. Ürəyi sancdı,lakin özünü ələ aldı:
-Hə, oğlum bu dəfə bir az gec gəldim. Ona görə ki, Kərim baba da mənim üçün darıxmışdı. Mən də bir az onun yanında qaldım. Ruslan atasından nənə və babası haqqında çox eşitmişdi. Həmişə də maraqla onlar haqqında söhbətlərə qulaq asırdı. Odur ki, babasının adını eşidən kimi Ruslan daha çox sual yağdırmağa, Sona nənəsini, Kərim babasının və bibilərinin halını soruşdu, onun üçün darıxıb, darıxmadıqlarını uzun- uzadı suallar verərək xəbər aldı. Rəhman onun bütün suallarına cavab verdi. Onu qucaqladı, qoxladı, boynuna alıb evdə xeyli gəzdirdi. Ruslan sevinir, şən qəhqəhələrlə gülürdü. Olub keçənlərdən nə xəbəri vardı ki.
Tanya kənardan Rəhmana fikir verirdi. Onun üzündəki buludu görürdü. Anlayırdı ki, Rəhmanı narahat edən nə isə var. O çox həssas qadın idi. Bir baxışla onu duyur və bu əhvala uyğun onunla davranırdı. Bəlkə də bu neçə ili onların bu qədər mehriban hayat sürmələrinə səbəb Tanyanın bu qədər hövsələli olması idi. Tanya Rəhmanın gətirdiyi çantaları boşaltmağa başladı. Rəhmanın çox səliqə ilə yığılmış paltarlarını çıxarıb yerləşdirdi. Paltarların bu qədər səliqə ilə yığılması onda qəribə hisslər oyatdı. Sanki bu dəfə nə isə bir az başqa cür idi. Sonra o biri çantanı açdı. Burda isə ləziz şirniyyatlar və bükülmüş yappaq dolması var idi. Tanya sovqatlara heyrət etdi.