n aldı. Öz dilində ona :
-Narahat olma, Aliyə. Balanı öz balam kimi qoruyacağam, ona öz Ruslanım kimi qulluq edəcəyəm ,-dedi. Rəhman onun sözlərini Aliyəyə tərcümə etdi. Aliyə də ona:
-Nə muradın varsa, Allah muradına çatdırsın bacım, Allah köməyində dursun,- dedi. Rəhman bu sözləri də Tanyaya tərcümə etdi.
Rəhman Aliyəni evə gətirdi. Ruslan Tanyanın yaxın rəfiqəsigildə idi. Otaqda nə bir şəkil, nə də bir şübhə yaradacaq əşya yox idi. Aliyə buranı Rəhmanın kirayə qaldığı ev kimi başa düşdü.
Rəhman ona qulluq etdi. Yuyunmaq üçün, istirahət etmək üçün hər şeyi Tanya hazır qoyub getmişdi. Bütün bunların bir qadın səliqəsi olduğunu anlasa da Aliyə, heç bir sual vermədi. Fikri-zikri balasının yanında idi. Rəhman süfrə hazırladı,Aliyə gözünün ucu ilə belə,baxmadı süfrəyə. Çarpayıya uzanaraq gözlərini bir nöqtəyə dikdi. Balasını düşünürdü. Onun sağalmasından başqa heç nə istəmirdi. Rəhman onu sakitləşdirməyə çalışır, lakin özü də gərginliyini gizlədə bilmirdi. Bir yandan da Tanyanın kim oldugunu ona necə deyəcəyini düşünürdü.
Sabah erkəndən Aliyə oyanıb çay hazırlamışdı. Süfrə açmışdı. Sonra gəlib Rəhmanı oyatmağa çalışırdı. Rəhman isə həm fiziki olaraq, həm də mənəvi cəhətdən çox yorulduğundan oyana bilmirdi.
-Rəhman, oyan! Mənim ürəyim partlayır, dözə bilmirəm. Dur məni xəstəxanaya apar.
Rəhman yuxudan oyanıb saata baxdı. Saat yeddinin yarısı idi. O Aliyənin həyəcan, kədər dolu üzünə baxdı, bir an ona lap yazıgı gəldi. Onu aldatdığının sanki bir daha əzabını çəkdi.
-Canım, sən bilirsənmi, burada saat ondan tez xəstəxanaya buraxmırlar. Mən indi Tanyaya zəng edib, bir xəbər bilərəm.
Bu sözdən Aliyənin ürəyi sıxıldı. Demək o, öz balasını hələ görə bilməyəcək, qoxlaya, oxşaya bilməyəcəkdi. Çarəsiz addımlarla Rəhmanın ardınca mətbəxə getdi. Rəhman da daxilində çox nigaran idi. Ramilinə bir şey olmasından çox qorxurdu. Təklikdə özü bu gün həkimlə danışmalı idi.
Axşamüstü artıq Həkim Ramilin diaqnozunu təyin etmişdi. Uşaqda beyindaxili təzyiq və eyni zamanda