çagırırsan? Nə olub, bu anası ölmüş pulunu yollaramı tökəcək. Yeni getməmişdimi? Sən burdan səslə, o da ordan, görək boğazınıza çörəyi kim qazanacaq.- Dedi və özünü itirdi. Böyük səhvə yol verdiyini anladı. Aliyə düz onun gözlərinin içinə baxırdı. İlk dəfə Sona xanım belə pis vəziyyətə düşürdü. Aliyə isə bu sözdən ürəyindəki şübhələrin , cücərdiyini hiss etdi. Gəldiyi kimi də geri qayıtdı. Otağına keçib qapını örtdü. Yerinə uzanıb fikrə getdi. ”O nə demək istəyirdi. Kim onu ora çağırır. Tanyamı? Bu doğrudabmı belədir? Mən neyləyim? Bunu Rəhmandan necə soruşum?"
Qapı açıldı Sona xanım qapıda göründü :
-Yatıbsanmı, ay gəlin? Mən iş yoldaşını nəzərimdə tuturdum e, a bala. Birdən başqa cür başa düşərsən. Ürəyinə ayrı fikir zad gətirmə.Sabah Rəhman gəlir, tezdən qalx, biş –düşünlə məşgul ol.
Aliyə dinmədi. Sona xanım da daha başqa söz deməyib getdi.
Rəhman Aliyənin qəmli, bir az da yorğun görkəminin səbəbini Ramilə bağladı. Bu dəfə Aliyə bir başqa göründü ona. Münasibəti xeyli soyuq idi. Rəhmanın bir gözü anasında , bir gözü Aliyədə idi. "Nə olub görəsən? Dalaşıblar? Nə isə eşidib Aliyə? Niyə bu qədər soyuq davranır mənimlə? "Bu fikirlərdən ürəyi sıxıldı.
Aliyə isə onun bu təlaşını duyur və şübhələrinin gerçəkləşəcəyinə inanırdı.Artıq Rəhmandan sorğu-sual etməyə ehtiyac yox idi. O yığışıb anasıgilə getmək fikrinə düşdü.Onsuz da üzünü iki ayda bir dəfə görürəm,övladım da məni tək qoyub getdi, deyə düşünərək bir qərara gələ bilmirdi.
Aliyə yataq otağında idi. Rəhman onun yanına gəldi,onu qucaqladı.Aliyə bir an hər şeyi unudaraq ona qısıldı. Rəhmanın ürəyi bir az sakitləşdi. Aliyə başını qaldırıb ona baxdı, gözlərinə, ümumi görnüşünə baxdı. Ürəyindən dərin bir ah keçdi. O Rəhmanını nə üçün başqasına verməli idi. O Rəhmanını kimsə ilə bölüşməyəcəkdi. Odur ki, Rəhmana daha bərk qısıldı. Lakin Sona xanımın axşam dediyi söz bir də qulaqlarında səsləndi, birtəhər cəsarətini toplayıb Rəhmana sual verdi:
-Tanya kim idi Rəhman? Sən onu hardan tanıyırsan? O niyə bizə bu